Israël, grijp ze bij hun lurven!

Nu het bijna – of eigenlijk niet meer bijna – oorlog is tussen Israël enerzijds en de Hezbollah en Hamas anderzijds, is het weer eens tijd om duidelijk partij te kiezen. Alle lui, met name op het Volkskrant-weblog, die geen gelegenheid onbenut laten om uit te halen naar Israël en tegelijkertijd de Palestijnen neerzetten als dappere verzetshelden, kunnen me voorlopig weer even de pot op. Alle gebeurtenissen uit het verleden die ze aanhalen of verzinnen om maar te bewijzen dat het allemaal aan de joden van Israël – of eigenlijk zelfs aan alle joden in de wereld – ligt, kunnen wat mij betreft door de plee. Ik loop al een tijdje mee, in elk geval lang genoeg om uit eigen ervaring te mogen putten en mijn mening daarop te kunnen baseren.

Hoe zit het eigenlijk met dat eigen geheugen? Mijn bewustzijn over het Midden-Oosten conflict begint met de Zesdaagse Oorlog. Sindsdien heb ik bijna al het nieuws over dat gebied gevolgd. Heb ik dat allemaal ook gedetailleerd opgeslagen in mijn hoofd? Welnee, want zo ‘feitelijk’ zit ik niet in elkaar. Ik ben van het type dat het nieuws van het moment tot zich neemt, het op zich in laat werken en er vervolgens een oordeel over vormt. Een oordeel erover vormen wil zeggen dat ik partij kies. Dat betekent niet altijd dat ik volledig achter de ene partij ga staan en de andere partij volledig veroordeel. Het kan ook een oordeel zijn waarbij ik begrip opbreng voor beide kanten. Maar er beklijft dus wel een mate van sympathie voor, dan wel veroordeling van, betrokken partijen.

In de loop van de tijd telt het op en versterkt de tendens zich. Volgende gebeurtenissen gaan oordelen eerder bevestigen dan ontkrachten, althans als er een consistente lijn ervaren wordt. Verandering van regering kan zo’n lijn eventueel onderbreken, maar er wordt per saldo vaak eerder bevestigd dan ontkracht. Zo werkt het nu eenmaal bij mensen; zeker bij mij.

Brachten al die Israël-criticasters mij aan het twijfelen? Nee dus. Ze komen weliswaar met een ongelooflijke hoeveelheid ‘feiten’ opdraven die mijn ongelijk zouden moeten aantonen. Immers, ik kan niet zomaar even een vergelijkbare, of nog grotere hoeveelheid, ontkrachtingen of contra-feiten aandragen. Maar iets in mij zegt me dat ik toch gelijk heb. In de loop van tientallen jaren heb ik het conflict wel degelijk gevolgd en bijna elke keer dat ik evalueerde, was dat in het voordeel van Israël. Die optelsom moet ik vooral niet vergeten; ik moet me vooral niet laten brainwashen.

Uit de gebeurtenissen van alle jaren – eeuwen, millenia – is altijd een selectie en/of interpretatie te maken die het doet voorkomen alsof alles de schuld is van de joden, aldaar of zelfs wereldwijd. Maar net zo is er een selectie te maken die alle schuld legt aan Palestijnse kant. Ikzelf leg niet alle schuld aan Palestijnse kant. Dat zeg ik op basis van mijn geheugen, dat dus niet zozeer feiten heeft onthouden, maar wel evaluaties. Maar de meeste schuld leg ik wel aan die kant en mede daarom kies ik nu duidelijk weer voor Israël.

Goed zo mannen en vrouwen van Israël, ga door, grijp die terroristen bij hun lurven. Laat ze maar zien dat het jullie ernst is daar te blijven.

Als de Palestijnen hun wapens neerleggen, is er de volgende dag vrede, als de joden van Israël dat doen bestaat Israël de volgende dag niet meer.

Advertenties

2 gedachten over “Israël, grijp ze bij hun lurven!

  1. Mooi gezegd. Go Israel go!

    Vanmorgen bij de VPRO werden Hamas en Hezbollah als bijna vredelievende, democratische partijen afgeschilderd! En Abu Jah Jah zijn secretaresse werd uitgebreid geinterviewd omdat hij naar Libanon is afgereis om zijn volk te steunen. En te ‘strijden’. (Hij zit gewoon bij zijn familie..) Want iedereen die nu sterft in Libanon is een martelaar. Ja, ja…

    Waar het om gaat is dat je dooziek ervan wordt dat de meest smerige terroristen door de Nederlandse media als zieligerds worden gezien, etc….

    Het is de omgekeerde wereld geworden.

    Like

  2. Ik ga aanstaande maandag naar thailand met Rosa en daar zal ik eens proeven hoe het boedisme en het leven daar op mij inslaat. Ik heb er zin in en even de onziinige dingen in de wereld achter mij kunnen laten. Je moet dingen kunnen loslaten om de vrijheid in jezelf te kunnen vinden en dat doe ik al een paar jaar en dat bevalt me goed. Overigens geloof ik er geen ruk van dat ooit iemand of een natie het midden-oosten probleen kan oplossen. Simpel oog om oog tand om tand. Gewoon elkaar vernietigen zonder dat iemand zich ermee bemoeid. Ik bemoei me er niet meer mee het gaat al 40 jaar zo. Ik ben in Israel geweest en ook in palestina. Ga er maar eens naar toe dan krijg je en ander beeld dan alleen maar in een luie stoel een beeld te krijgen. Iets doen of anders niets.
    Voor iedereen die op vakantie gaat. Geniet!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s