Ik ben weer helemaal terug!

Zo’n twee maanden geleden schreef ik al dat mijn bemoeienis met Harde Woorden zou gaan verminderen. Nu kan ik mededelen dat mijn bemoeienis met Harde Woorden totaal is gestopt. Je zult er zelfs geen enkele van mijn, in grofweg één jaar geplaatste, 92 blogs meer aantreffen; die zijn alle verwijderd. Waarvan 54 door de ‘hoofdredactie’ en de rest op aangeven van mij nadat ik van dat verwijderen hoorde.

pvanlenth16px

Afgelopen weekend is het tot een definitieve breuk tussen mij en de ‘hoofdredactie’ gekomen. Het gaat ook nooit meer goed komen. Het waren ‘persoonlijke dingetjes’, maar ook wel degelijk verschil van visie op bepaalde materie. Voor mij is democratie een fundamenteel uitgangspunt van welk ideeëngoed dan ook, wil het mijn zegen hebben. Er wordt op Harde Woorden geschermd met de stelling dat democratie ook inderdaad een van de uitgangspunten is. Toch heb ik na een jaar intensief intern contact genoeg aanwijzingen om daar mijn twijfels over te hebben en kritisch over te zijn. Ik zeg niet dat men er het democratisch principe helemaal aan zijn laars lapt. Ik zeg dat er onvoldoende inspanning wordt gepleegd om het te garanderen. Ook wordt er door de ‘hoofdredactie’ niet echt geloofd in het weldenkend vermogen van de ‘gewone burger’ en vandaar dat deze eerder gelooft in het bijdragen aan de vorming van een ‘nieuwe intellectuele elite’. Nadat ik dit alles ook intern ter sprake bracht, ben ik er snel uitgewerkt. Het zij zo. Ik heb ze niet nodig.

Onderhand vind ik bovendien dat veel van de elementen uit het ‘sociaal-humanistisch’ gedachtengoed – waar Harde Woorden om draait – eigenlijk allang ook bij anderen doorgebroken zijn en zelfs zonder dat ze Harde Woorden gelezen hadden, wat de vraag opwerpt hoe uniek dat gedachtengoed eigenlijk is. En het is dus ook maar de vraag of ‘we’ zo’n beweging, of genootschap, wel nodig hebben.

De blogs op Harde Woorden zijn vanuit mijn perspectief over het algemeen goed. Er zal dus iets van een aantrekkingskracht van uit blijven gaan. En misschien zullen met name conformistische, een soort intellectuele guru zoekende, types zelfs blij meegaan in het genootschap dat men daar voor ogen heeft. Maar het past niet bij mij; ik houd daar niet van, vind het eng.

Ik ben blij weer helemaal terug te zijn op mijn eigen stek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s