Is Khadija Arib gelovig?

Een nieuwe kamervoorzitter met een dubbel paspoort. Goed, dat weten we allang en daar vinden we allemaal wat van. Maar is ze ook gelovig? Ik ging internet raadplegen en … niks over te vinden! Merkwaardig toch. Het heeft er alle schijn van dat Khadija Arib, de PvdA en de massamedia onderling hebben besloten er respectievelijk niet over te praten, niet over mede te delen en niet over te vragen. Wat zit daarachter??

Er zijn wel voldoende uitspraken in interviews die erop neerkomen dat ze de sharia achterlijk vindt, net als de manier waarop veel moslims vrouwen bezien. Ook gingen haar kinderen naar een openbare school. Verder was ze wel van huis uit islamitisch, maar ook haar moeder uitte al openlijk kritiek op de imam. Dus àls ze nog steeds moslima is, dan is ze een zeer kritische.

Toch … het verbaast me steeds meer dat ze er nooit over bevraagd is. Ik denk dat het te maken heeft met taktiek. De bedoeling van Arib, de PvdA èn de media is wellicht haar te presenteren als een succesvolle en goed geïntegreerde vertegenwoordigster van die bevolkingsgroep. Dat imago willen ze zowel naar de autochtone- als naar de Marokkaanse gemeenschap toe uitdragen. En stel dat ze uit de kast zou komen als atheïste, dan zou ze misschien in de ogen van veel Nederlanders in achting stijgen, maar zeker niet in de ogen van verreweg de meeste Marokkanen.

Ruzie tussen Wierd Duk en Francisco van Jole

In de auto luister ik veel naar Radio 1. Soms is er een debat tussen twee of meer mensen. Op weg naar huis was het afgelopen 8 januari weer eens raak, maar dit keer echt heel fel. Neem alsjeblieft de moeite om dat ‘debat’ terug te luisteren. Ik weet niet zeker wie van de twee jij de winnaar zal noemen. Voor mij is het Wierd Duk ook al heeft Francisco van Jole het hoogste woord.

Klik op het plaatje voor een weergave waarbij voor een gedeelte de camera meedraait. Je komt dan op een blog van Geenstijl. Klik daar op het tweede (NOS-journaal) plaatje. Klik op de grijze schuifbalk eronder voor de versie van Radio 1 zelve.

Red moslims van de Islam

… zo schreef iemand op Geenstijl. Ik vind het een mooie en positieve leus, die te gebruiken is om zoveel mogelijk (jonge) moslims letterlijk te redden van de islam en, toegegeven, ook de overige Nederlanders ervan te redden. Het gaat er dan om dat we werk maken van het voorlichten van moslims over hun eigen religie, met vooraf de garantie dat het hier in Nederland wel degelijk is toegestaan van het geloof af te stappen of naar een andere over te stappen. En dat met garantie méér wordt bedoeld dan dat we het toestaan, namelijk dat we ons ook actief zullen inzetten als er krachten aan het werk zijn die zo’n uittreding tegenwerken. Zeker, een imam kan best nog eens gaan praten met degene die uit het geloof wil stappen. Maar meer dan een goed gesprek mag het niet worden. Elke intimidatie Lees verder

Sanne Wallis de Vries is voorlopig nog het prototype van een Gutmensch

an mij

112015_0004_SanneWallis1.pngSanne Wallis de Vries kreeg gisteren op Radio 1 van EenVandaag de kans om haar mening te laten horen aan heel luisterend Nederland, nou ja, luisterend naar Radio 1 rond een uur of twee ’s middags. Ze was nogal ontdaan omdat ze er op Twitter van langs had gekregen, na de nodige uitspraken bij Pauw, waar ze vertelde een benefietvoorstelling voor vluchtelingen op het Griekse eiland Leros te gaan organiseren. Wat heet ontdaan. Ze voelde zich gekrenkt, nog het meeste door iemand die haar verweet verantwoordelijk te zijn voor wat er in Parijs recent was gebeurd. Nou ja zeg, hoe haalde die persoon het in zijn hoofd om zoiets te beweren. Ze ging dan ook niet met Lees verder

Waarom sommigen twijfelen aan mijn rechtgeaardheid

In vorige recente blogs schreef ik dingen die bij de nodige mensen het idee deden postvatten dat ik aan het radicaliseren ben. Niet dat die mensen mij uitgebreid op het blog zelf daarvan op de hoogte stelden, ondanks mijn uitnodiging daartoe. (Wel waren er reacties van anderen die mij juist bevestigden in mijn schrijven.) In mijn vorige blog legde ik die mensen uit wat de achterliggende redeneringen zijn, dat ik verre van harteloos ben en dat ik wel degelijk empathie ken. Daarop waren de reacties positiever. Er is door mij en een ander ook inhoudelijk, punt voor punt, bekeken waar de pijn in zit die sommige mensen laat denken dat ik eigenlijk al te ver ben afgegleden. Uit alle info tot nu toe kom ik tot de volgende voorlopige indruk. Als je het er Lees verder

Helaas, de Islam zelf is gevaarlijk en daaruit trek ik consequenties

Alle gedachten die ik de afgelopen jaren, maanden en weken heb gekregen, hebben een heuse invloed op mijn stellingnames, zo merk ik. Het lijkt er sterk op dat ik wederom aan de vooravond sta van een behoorlijke switch. Menigeen zal het radicalisering noemen, anderen zullen zeggen dat ik min of meer gek ben geworden – misschien zelfs wel onder invloed van een sekte sta – en volgens weer anderen zie ik eindelijk het licht en kom ik uit de kast, zoiets. Het lijkt mij dat ik die switch hier moet gaan beschrijven. En als jij – de lezer – vindt dat het nu echt de verkeerde kant opgaat met me, dan zou je Lees verder

Moet kunnen, toch? Nee dus!

Tijdens mijn vakantie, op Bali, heb ik ‘Moet kunnen’ gelezen, het meest recente boek van Herman Pleij. Pleij is hoogleraar middeleeuwse letterkunde en als zodanig goed in het verklaren van de schrijfsels van middeleeuwse auteurs. Dit keer heeft hij de boeken van die mensen gebruikt om te achterhalen hoe er destijds werd gedacht over de typisch Nederlandse identiteit. De identiteit waarvan velen zich tegenwoordig afvragen of Lees verder

De besloten samenleving

Recent besprak ik hoe, naar mijn idee, Bali zou reageren op Afrikaanse ‘vluchtelingen’. De Balinesen zouden hen volledig afwijzen. En zo zou gebeuren in elke gesloten samenleving…. Lees voorgaande zinnetje nog eens terug en laat goed doordringen wat ik daar schrijf. Ik heb het er over de gesloten samenleving. Dat is een notie die speciale aandacht verdient en die aandacht ga ik hier geven. Lees verder

Geen vluchtelingen op Bali

Dit jaar is onze vakantie op Bali. Het is voor mij alhier de eerste keer en alle claims die ik verderop zal maken over wat de Balinezen ergens van zullen vinden, kunnen dus rustig afgewezen worden met als argument dat men na een paar weekjes Bali echt niet moet denken ook maar iets te snappen van die mensen, dat men eerst een fiks aantal jaren moet hebben geleefd tussen die mensen. Maar goed, ik probeer het toch.

De Balinese samenlevingen buiten de enkele kleine stadjes zijn zeer hecht. Daarmee bedoel ik twee dingen. Ten eerste, het zijn eerder meer samenlevingen dan een enkele; zeg maar rustig dat ieder dorp een samenleving is, een gemeenschap. Ten tweede, er is Lees verder