De foute invalshoek van de Volkskrant bij het neerhalen van Erkenbrand

verscheurde volkskrantDe Volkskrant wil het eens hebben over het ‘studiegenootschap’ Erkenbrand en zet het op de voorpagina mèt een foto erbij waarop de nazigroet wordt geheven. Zo, die zit, opdat het de lezer al bij voorbaat duidelijk is welk, tot nog toe onbekend, addergebroed hier, helemaal terecht, door de mangel gehaald zal worden. Al blijkt achteraf de foto in het geheel niet eentje van Erkenbranders zelf te zijn.

Ik zal de laatste zijn om Erkenbrand vrij te pleiten. Joost Niemoller maakte mij en anderen 26 juni jongstleden bewust van het bestaan van deze beweging. Hij was uitgenodigd om te komen spreken op de conferentie waar de Volkskrant nu verslag van deed. Aanvankelijk nam hij de uitnodiging aan, maar bij nadere bestudering van de leden trok hij zich terug en gaf daarover een verklaring op zijn site. Ik was destijds de eerste om hem steun te betuigen. Zie hier en hier.

Toch ben ik niet blij met het VK-artikel. Het artikel past in een lange traditie van ons vertellen hoe we over een beweging, partij of persoon moeten oordelen door al bij het allereerste opnoemen van de naam een bijvoeglijk naamwoord te gebruiken dat demoniseert.  In dit geval in de eerste alinea: “Een extreem-rechtse groepering…”.

Het veel te vaak gebruiken van dit soort bijvoeglijk naamwoorden (zoals extreem-rechtse en populistische) en het keer op keer weigeren serieus werk te maken van het indammen van deze tactiek, heeft ertoe geleid dat ik De Volkskrant niet langer als mijn krant wil beschouwen. Vanochtend leidde het zelfs tot een op de grond gooien en even later zelfs verscheuren van de krant. Ik heb er duidelijk de buik vol van.

Is dat omdat ik in weerwil van de journalisten Erkenbrand niet extreem vind? Nee, dat is het niet, wat ook wel al moge blijken uit hoe ik reageerde op Niemoller’s verhaal. Het is omdat ik vind dat de journalisten van de krant zo’n conclusie aan de lezer zelf moeten laten.

Maar ook vind ik dat ze, wederom, de verkeerde analyse maken en dùs het verkeerde artikel schrijven. In tegenstelling tot wat velen denken – inclusief de redactie van de krant zelf – zijn uitgerekend zij degenen die zorgen voor polarisering, door dit soort bewegingen, partijen en personen te demoniseren. Terwijl zij juist zouden moeten focussen op de vraag wat de traditionele partijen nalaten waardoor dit soort bewegingen, partijen en personen steeds meer aanhang verwerven.

In het geval van Erkenbrand is het overduidelijk: Een aantal van de leden van die beweging mengen zeer valide meningen met onguur gedachtegoed, met name met antisemitisch en neonazistisch gedachtegoed. Als de traditionele partijen die zeer valide meningen overnemen, wordt elke grond onder de voeten van een beweging als Erkenbrand weggevaagd.

 

 

Advertenties

Democratie 2.0 – Referenda moeten meer inhouden dan een simpel Ja of Nee

Wij denken te leven in een democratie en dat denken wij terecht. Maar mogelijk zijn er betere democratievormen, zeker als we nog nimmer in praktijk gebrachte vormen erbij betrekken. Het is tijd op zoek te gaan naar een betere vorm. Het is tijd, omdat de stand van de technologie dat toelaat. Het is tijd voor democratie 2.0. Bedenk steeds dat democratie inhoudt dat het volk regeert. Vandaag gaan we kijken of referenda méér kunnen inhouden dan een simpel Ja of Nee.

Digitale Multiple Choice vragenlijsten

Referenda worden beschouwd als een goed middel om te achterhalen wat de burgers over een onderwerp vinden. Toch zijn een aantal partijen die vroeger vòòr het referendum waren nu opeens tégen. Waarom? Ze zijn erachter gekomen dat de Lees verder

Democratie 2.0 – Laten we een dictator kiezen

Wij denken te leven in een democratie en dat denken wij terecht. Maar mogelijk zijn er betere democratievormen, zeker als we nog nimmer in praktijk gebrachte vormen erbij betrekken. Het is tijd op zoek te gaan naar een betere vorm. Het is tijd, omdat de stand van de technologie dat toelaat. Het is tijd voor democratie 2.0. Bedenk steeds dat democratie inhoudt dat het volk regeert. Vandaag gaan we kijken of we een dictator kunnen kiezen.

Verkiezing van een dictator

Er was iemand op Radio 1 die stelde dat hij eens in de vier jaar vrijheid van meningsuiting heeft en daarna weer vier jaar geen mening mag hebben. Hij doelde Lees verder

In Nergensland pleit Femke Halsema voor humane vluchtelingenkampen

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. In een drietal eerdere artikelen heb ik een aantal in het boekje ter sprake gekomen thema’s eruit geplukt. Nu is het hoog tijd het boekje als geheel te reviewen.

zaatari_screenMet Nergensland probeert Femke Halsema ‘nieuw licht op migratie‘ (de ondertitel) te werpen in zo’n 100 pagina’s. Jarenlang was ze voorzitter van Stichting Vluchteling en bezocht ze in die hoedanigheid menig vluchtelingenkamp, in Afrika en het Midden Oosten. Voor die stichting geldt dat het vooral aandacht vraagt voor humane opvang. Ook Halsema heeft dat als focuspunt. Toch ervoer ze bij de bezoeken altijd ook een zekere twijfel. Zo wilde ze toch wel onderscheid blijven maken tussen echte vluchtelingen en economische migranten. Met die tweede groep heeft ze beduidend minder; het gaat haar ook in dit boekje om de echte vluchteling. Die moet ècht geholpen worden, stelt ze duidelijk, en vooral moet het humaner, of eigenlijk humaan, want nu is het in die kampen ronduit Lees verder

Zijn de vluchtelingenkampen, zoals Femke Halsema beweert, inhumaan?

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse pe werspectief. Ik heb ervoor gekozen eerst een aantal voor het lezen van het boekje belangrijke thema’s apart te behandelen en pas in een later artikel het boekje als geheel te reviewen. In dit artikel gaat het om de vraag of de huidige vluchtelingenkampen humaner moeten worden.

vluchtelingenkampEr was één miniem zinnetje waaraan ik voorbij las: ‘Een utopisch vergezicht.‘ Het is in het nieuwste boekje van Femke Halsema het allereerste zinnetje van hoofdstuk 13, waarin ze een zeer humaan ingericht vluchtelingenkamp beschrijft. Pas ver over de helft van het hoofdstuk kreeg ik het vermoeden dat het door haar beschreven Zatopia helemaal niet bestond. Ze beschreef een utopie. Nou ja, voor zover een vluchtelingenkamp kan bestaan in een utopie. Lees verder

Is de principiële houding, zoals van Femke Halsema, gevaarlijk?

No-Poverty-V2

Deze uitspraak past volkomen bij een principiële houding.

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. Ik heb ervoor gekozen eerst een aantal voor het lezen van het boekje belangrijke thema’s apart te behandelen en pas in een later artikel het boekje als geheel te reviewen. In dit artikel gaat het om de vraag of er iets schort aan een principiële houding.

Gisteren schreef ik over Karl Popper en zijn ideeën over de gesloten en open samenleving. Popper is nog immer populair. Bij links omdat hij bepleit dat minderheden niet moeten worden uitgesloten, bij iii-critici (iii: islam, immigratie, integratie) omdat hij waarschuwt dat de open samenleving verdedigd moet worden. Mijn indruk is dat veel mensen (ter linker- en rechterzijde) menen dat onze samenleving een open samenleving is. Maar is dat wel zo? Als dat niet zo is en toch door iemand gedacht wordt, dan kan dat Lees verder

Wat zei Karl Popper volgens Femke Halsema over het vluchtelingenvraagstuk? En wat zei hij werkelijk? En wat zou hij nu zeggen?

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. Ik heb ervoor gekozen eerst een aantal voor het lezen van het boekje belangrijke thema’s apart te behandelen en pas in een later artikel het boekje als geheel te reviewen. In dit artikel gaat het om de vraag hoe met vluchtelingen om te gaan in een Open Samenleving.

Karl_Popper-825x510Halsema beschrijft een hypothetisch geval: Stel een verdwaald  kind spartelt in het water en niemand gaat het kind redden; de verontwaardiging in het land zou groot zijn. Iedereen vindt het een plicht het kind te redden. Over daarna in huis opnemen hebben we het dan even niet, wel over droge kleren aanbieden en in elk geval de nacht doorhelpen. Ook de nationaliteit of taal zal er niet toe doen. We zien het als een plicht in de privésfeer die stoelt op barmhartigheid.

Past barmhartigheid een overheid?

Heeft het ook gevolgen voor hoe we denken over de publieke sfeer? Ze haalt René Cuperus aan. Die stelt dat een land ervoor moet zorgen dat het belang van de eigen toekomstige generaties ook gediend wordt. Al te ruim barmhartig handelen kan een land zich, zo bezien, niet permitteren. Ergens is er een grens aan beschikbare barmhartigheid. Halsema heeft moeite met deze, volgens mij ontegenzeggelijk terechte, kijk. Op pagina 35: Lees verder

Hoe Rutte III ons met zijn bedieningspaneel tart

24670587-Audio-console-Control-panel-on-the-audio-mixer-with-knob-and--Stock-PhotoVan zes naar negen procent lage BTW in ruil voor minder inkomstenbelasting; ze spelen een fout spelletje met de burgers. Immers, BTW is een totaal ander type belasting. Het staat volkomen los van iemands inkomen. Daar komt nog eens bovenop dat het lage tarief van zes procent juist laag is omdat men in het verleden vond dat sommige goederen en diensten niet als luxe beschouwd moeten worden. Negen procent is nog maar amper laag te noemen.

Dit nieuwe kabinet verkoopt de verhoging onder het mom van een verlaging van de inkomstenbelasting. Over een paar jaar is iedereen dat echter weer vergeten. Dan gaan Lees verder

Buitenhof blijft partijen ‘extreemrechts’ noemen

800px-Heinz-Christian_Strache_02092008

Heinz Christian Strache, de leider van de ‘extreemrechtse’ FPÖ.

Alsof het gaat om een wetenschappelijk te determineren eigenschap blijft de redactie van Buitenhof bepaalde politieke partijen benoemen als extreemrechts. In de uitzending van vandaag zit een interview met een Oostenrijkse journalist over de politieke situatie aldaar en treft dat lot de Oostenrijkse FPÖ. Dat zou okay zijn als die partij ook zichzelf extreemrechts noemde. Daarvan is echter geen sprake. Het is een eigenschap die er door de redactie wordt bijgesleept. Over de aard van die partij is géén algemene consensus.

Het is een duidelijk geval van framing. Zeker negatieve framing van een politieke partij vangt altijd reeds aan bij het allereerste voorval dat de naam van die partij wordt genoemd. Dan wordt het frame-woord als bijvoeglijk naamwoord gebruikt. Journalisten zeggen dat Lees verder