De Volkskrant wil roken verbieden! Het is maar dat u het weet …

verbieden dan maarEen duidelijker blijk van activisme van De Volkskrant zit er niet in. Ze zullen het nooit voluit zo schrijven, maar het is een feit: De journalisten van De Volkskrant weten precies wat goed voor ons is en alles in de krant dient maar één doel, toewerken naar precies die maatschappij die goed voor ons is.

Vandaag trekt de krant weer eens de stoute schoenen aan en doen dat dit keer door (op de voorpagina) een VRAAG te stellen: VERBIEDEN DAN MAAR? Dat is een slimme  manier om te verhullen dat ze eigenlijk menen dat roken verboden moet worden. Wie het artikel op pagina 4-5 kritisch leest, kan niet anders dan vaststellen dat de journalisten Marcel van Lieshout en Wil Thijssen het echt prachtig zouden vinden als roken helemaal verboden zou worden. De hoofdredactie staat er helemaal achter, blijkens het gegeven dat het hier géén opinieartikel betreft. Activisme ten top!

Ik geef toe, ook ik heb zo mijn onderwerpen van zaken die ik verboden zou wensen. Maar wanneer ik met zo’n onderwerp op de proppen kom, dan word ik al snel in Lees verder

Advertenties

Wat heeft het referendum te maken met Piet Snot?

referedum20Het referendum wordt momenteel de nek omgedraaid. Een rondgang langs de politieke partijen laat zien dat zij allen in hun verkiezingsprogramma (2017-2021) er iets over vonden. De oppositiepartijen bleken eensgezind: vòòr het referendum. Ook de regeringspartijen VVD, CDA, CU en D66 bleken behoorlijk eensgezind, maar dan tégen, al waren de motiveringen best verschillend. In elk geval bevreemdt het me niet dat ze er bij de onderhandelingen snel over uit waren: “kom op, we gaan het raadgevend referendum de nek omdraaien”. Wat opvalt is dat ze in hun program òòk aangaven ‘de democratie te willen versterken’, veelal in dezelfde paragraaf als waarin het raadgevend referendum werd neergesabeld. Daarvoor moet dan nog wel eerst onderzoek worden verricht, zo vonden ze allen.

Wat ik nu denk? Dat het raar is dat je het raadgevend referendum éérder afschaft dan nieuwe vormen van inspraak optuigt. Ja, zelfs al afschaft als je over het nieuwe zelf nog Lees verder

Marc van der Chijs verdient het te worden ontmaskerd als demon

marc-van-der-chijs

De Volkskrant lees ik nog maar amper en wanneer dat wèl het geval is komt het heel anders binnen dan voorheen, merk ik. Het activisme en de subjectiviteit van de journalisten – de eigenlijke bedoeling en de partijdigheid dus – druipen ervan af, althans voor wie het doorheeft. Op zich geen probleem, wat mij betreft, als er maar open kaart over wordt gespeeld. Het tegendeel is echter het geval; de krant pretendeert aan niet-activistische en objectieve journalistiek te doen. Net als alle andere kranten van tegenwoordig. Dat was vroeger wel anders en ik verlang eigenlijk terug naar de mentaliteit van toen. Toen, dat is alweer een twintig-dertig jaar en langer geleden. Dat zijn de tijden dat we zuilen hadden met voor iedere zuil aparte kranten. De berichtgeving was weliswaar gekleurd, maar je wist tenminste wèlke kleur. Zo was de Volkskrant rood. De kritiek ontstond dat het leidde tot groepen in de samenleving Lees verder

Wat is er nodig om iemand te laten terugstappen naar de oude bubbel?

images0.persgroep.net

Betekent vòòr een streng immigratiebeleid zijn dat je deze Noord-Afrikanen dus rustig zal laten verdrinken?

In het vorige artikel ging ik in op de vraag wat er nodig is om iemand te laten overstappen naar een andere bubbel. Daar kwam al aan bod dat ik denk dat het, na zo’n overstap, schier onmogelijk is om nog terug te stappen naar de vorige bubbel. Concreet schreef ik:

De overstap terug acht ik trouwens schier onmogelijk, tenzij het echt om een overstap ging die slechts door échte indoctrinatie of hersenspoeling tot stand kwam (en zelfs dan wordt het heel moeilijk). Wat wel mogelijk is: dat er wederom overgestapt wordt, dus naar een volgende bubbel. En zelfs sluit ik niet uit dat na een hele serie bubbels eentje wordt binnengetreden die op essentiële punten verdomd veel lijkt op de bubbel die je ooit als eerste verliet. Toch lijkt me dat een bijzonder geval. Het kan haast niet anders of je hebt van alle verlaten bubbels toch concepten meegenomen. In elk geval moet je, zeker aanvankelijk, kunnen beweren in staat te zijn je in te leven in andere bubbels.

De notie zette me verder aan het denken. Ik spreek nu het vermoeden uit dat er een Lees verder

Wat is er nodig om over te stappen van de ene bubbel naar de andere?

Er is momenteel veel te doen over bubbels, hetzij informatiebubbels dan wel sociale bubbels genoemd. Een meer wetenschappelijk woord ervoor komt uit de psychologie en wordt daar al decennialang gebruikt: selectieve waarneming; nog duurder: selectieve perceptie. Een gerelateerd begrip is ‘referentiekader’ waarmee de normen en waarden worden bedoeld.

Wie meer grip wil krijgen op het hoe, waardoor en waarom van die mechanismen, kan het hart ophalen in de psychologie, niet de enige wetenschap die ermee bezig is, maar wel de wetenschap bij uitstek. Er volgt op deze plek géén cursus. Daarvoor zal je zelf moeten gaan googlen. Ik wil me hier slechts focussen op de volgende vraag:

Wat is er nodig om over te stappen van de ene bubbel naar de andere?

Mogelijk is de vraag fout, of suggestief, geformuleerd. Zo lijkt erin besloten te liggen dat Lees verder

Camiel Eurlings begint petitie: “Waarom schaffen we de rechter niet gewoon af!”

eurlings treedt afVrijdag 5 januari 2018 is Camiel Eurlings een petitie gestart op https://petities.nl. Het is zijn bedoeling dat er voldoende handtekeningen worden gewonnen om de regering aan te zetten tot een volksraadpleging over de vraag of het nog wel zin heeft dat rechters recht spreken of dat het recht spreken voortaan gewoon kan worden overgelaten aan het volk zoals zich dat via Twitter, Facebook en andere sociale media uitspreekt. Eurlings: “Mijn zaak is voor de rechter geweest en die heeft een veroordeling uitgesproken. Toch blijkt dat ‘het volk’ niets uit te maken; dat volk wenst evengoed zichzelf uit te spreken en heeft besloten mij zelfs van alles te ontnemen dat de rechter te ver vond gaan gezien de aard van het gebeurde. Ik ben nu dus twee keer veroordeeld. Dat lijkt me één keer teveel, gezien het Nederlands strafrecht, lees Artikel 68. We moeten ons er als volk maar eens expliciet op gaan beraden of er nog wel een rol voor rechters in dit soort zaken weggelegd is.

Na twee uur waren er reeds honderd en drie personen die de petitie ondertekend hadden.

Lachen met Dries van Agt

dries van agt op de fietsVan de drie in Kijken in de ziel geïnterviewde ex-premiers was Dries van Agt veruit de meest humoristische. Jammer dus dat hij anti-Israël is.

Omdat beide hyperlinks verwijzen naar video’s, beperk ik hier mijn verdere woorden. Zodat je tijd overhoudt om beide te bekijken. Ooh, wacht even. Ik zie nu dat Van Agt pas enkele dagen geleden wederom bij Café Weltschmerz werd geïnterviewd. En dat ook dit interview terugkijkt naar zijn jaren als premier.

….

Okay, zonet ook dat interview gevolgd. Een goede prater, helaas met een paar standpunten die ik niet bepaald deel. Gelukkig leidt hij het land niet meer en is ook zijn invloed in het CDA teruggehold.

Update 5 januari: In Kijken in de ziel had Van Agt zich uitgelaten over de jaren dat hij, toen dus nog koningin, Juliana als premier wekelijks bezocht. Hij wekte de indruk dat zij toen al enigszins aan het dementeren was, al gebruikte hij dat specifieke woord niet. Vervolgens waren er deze week politiek-correcte commentatoren, zoals Gerdi Verbeet, die hem deze ontboezeming kwalijk namen; hij had daarover moeten zwijgen, vonden deze lieden. Mocht het zo zijn dat het ook toen reeds om dementie ging, dan vind ik het verwachten van erover zwijgen niet terecht. Zo’n beetje iedereen in onze samenleving weet onderhand wel dat dementie bij wijze van spreken iedereen kan overkomen. Maar er wordt betwist dat ze reeds in die jaren dementeerde. Het zou gewoon altijd al een wat verward mens zijn geweest. Als dat laatste het geval was, dan is de ontboezeming van Van Agt inderdaad wel wat ongenuanceerd en te suggestief geweest. Maar voor het overige denk ik dat we blij moeten zijn dat er niet meer zo’n taboe op het onderwerp dementie rust. Laten we dat dus ook niet herintroduceren.

 

Wiegel was alle jaren een nepvolksvertegenwoordiger

wiegel-baudet-buitenhof

Wiegel doet hier méér dan debatteren. Hij probeert hier Baudet de les te lezen.

Democratie … leven we nou wel of niet in een democratie. We zijn geneigd om daarop WEL te antwoorden, met name omdat we ons dan vergelijken met vele andere landen en ervan overtuigd zijn dat de democratische basisprincipes bij ons best goed geregeld zijn, vergeleken met. Ook zijn zeer velen ervan overtuigd dat de representatieve democratie een van de betere vormen is.

Onze democratie is voornamelijk een representatieve. Wie zich in bijzondere mate stoort aan beleid dat door onze representanten – onze volksvertegenwoordigers – wordt gevoerd, krijgt al snel de tip om dan maar zelf de politiek in te gaan. Bij menige lokale partij is inderdaad best wel een plekkie vrij, zodat het voor degenen die voor zo’n tip gevoelig zijn zeker na toehappen kan lijken dat onze democratie ook nog eens behoorlijk ‘direct’ is. ‘Direct’ wil hier zeggen dat we zouden kunnen denken dat we leven in een best directe democratie; een democratie waar ‘het volk’ een directe invloed heeft op beleid. Het tegendeel is waar, zo vrees ik. Wij worden namelijk geleid door Lees verder

Iedereen de beste wensen

een-reis-door-de-islamitische-staat-666-1435849384

Oeps, had ik bijna ook deze gekken de beste wensen gegund.

“Bij deze wil ik alle de meeste mensen een heel goed nieuw jaar wensen. En sommige mensen wens ik dat ze bij hun eerstvolgende duivelsactie gigantisch falen en alleen zelf het loodje leggen.”

Hmm, dat kan je natuurlijk niet op je nieuwjaarskaart zetten, maar in een blog moet het nog net kunnen, toch? Okay, over tot de orde van de dag.

Een aantal maanden heb ik hier niets geschreven. Een breekpunt was het moment waarop ik de Volkskrant verscheurde. Sindsdien lees ik inderdaad nog maar amper die krant. En wat sommigen al voorspeld hadden blijkt waar te zijn: het hoofd raakt wat opgeruimder. Toch wringt dat; immers, de wereld moet gered worden. Ja, ik weet het, die rol is niet voor mij weggelegd. Maar stel je toch voor: al schrijf ik maar één artikel dat een ander op de goede manier op een denkspoor zet en die schrijft ook weer een artikel dat weer een ander … en dat uiteindelijk eentje wèl door het lot bepaald precies genoeg macht vergaart om de wereld te redden…. Laat ik een van die vlindertjes zijn die de zo broodnodige schoonblazende storm laat ontstaan, dat zou toch mooi zijn! Dus dan toch maar weer af en toe schrijven.

De foute invalshoek van de Volkskrant bij het neerhalen van Erkenbrand

verscheurde volkskrantDe Volkskrant wil het eens hebben over het ‘studiegenootschap’ Erkenbrand en zet het op de voorpagina mèt een foto erbij waarop de nazigroet wordt geheven. Zo, die zit, opdat het de lezer al bij voorbaat duidelijk is welk, tot nog toe onbekend, addergebroed hier, helemaal terecht, door de mangel gehaald zal worden. Al blijkt achteraf de foto in het geheel niet eentje van Erkenbranders zelf te zijn.

Ik zal de laatste zijn om Erkenbrand vrij te pleiten. Joost Niemoller maakte mij en anderen 26 juni jongstleden bewust van het bestaan van deze beweging. Hij was uitgenodigd om te komen spreken op de conferentie waar de Volkskrant nu verslag van deed. Aanvankelijk nam hij de uitnodiging aan, maar bij nadere bestudering van de leden trok hij zich terug en gaf daarover een verklaring op zijn site. Ik was destijds de eerste om hem steun te betuigen. Zie hier en hier.

Toch ben ik niet blij met het VK-artikel. Het artikel past in een lange traditie van ons vertellen hoe we over een beweging, partij of persoon moeten oordelen door al bij het allereerste opnoemen van de naam een bijvoeglijk naamwoord te gebruiken dat demoniseert.  In dit geval in de eerste alinea: “Een extreem-rechtse groepering…”.

Het veel te vaak gebruiken van dit soort bijvoeglijk naamwoorden (zoals extreem-rechtse en populistische) en het keer op keer weigeren serieus werk te maken van het indammen van deze tactiek, heeft ertoe geleid dat ik De Volkskrant niet langer als mijn krant wil beschouwen. Vanochtend leidde het zelfs tot een op de grond gooien en even later zelfs verscheuren van de krant. Ik heb er duidelijk de buik vol van.

Is dat omdat ik in weerwil van de journalisten Erkenbrand niet extreem vind? Nee, dat is het niet, wat ook wel al moge blijken uit hoe ik reageerde op Niemoller’s verhaal. Het is omdat ik vind dat de journalisten van de krant zo’n conclusie aan de lezer zelf moeten laten.

Maar ook vind ik dat ze, wederom, de verkeerde analyse maken en dùs het verkeerde artikel schrijven. In tegenstelling tot wat velen denken – inclusief de redactie van de krant zelf – zijn uitgerekend zij degenen die zorgen voor polarisering, door dit soort bewegingen, partijen en personen te demoniseren. Terwijl zij juist zouden moeten focussen op de vraag wat de traditionele partijen nalaten waardoor dit soort bewegingen, partijen en personen steeds meer aanhang verwerven.

In het geval van Erkenbrand is het overduidelijk: Een aantal van de leden van die beweging mengen zeer valide meningen met onguur gedachtegoed, met name met antisemitisch en neonazistisch gedachtegoed. Als de traditionele partijen die zeer valide meningen overnemen, wordt elke grond onder de voeten van een beweging als Erkenbrand weggevaagd.