Waarom Reinier Boere niet vervolgd wordt

Sea-Watch pikt ze allemaal op en brengt ze gratis naar Italië, elke dag weer.

Reinier Boere is van Sea-Watch, een organisatie die op de Middellandse Zee helpt bij het illegaal Europa binnengaan.
Zulke hulp verlenen is bij wet niet verboden. Waarom niet?
Omdat er een merkwaardige fout zit in ons denken over illegaliteit. We maken onderscheid tussen legaal en illegaal binnenkomen. Legaal kom je binnen met een paspoort. Sommigen hebben bovendien een visum nodig. Allen die op andere wijze binnenkomen doen dat Lees verder

Advertenties

VNO-NCW heet de immigranten van harte welkom

Afgelopen week begon ik er al over, in mijn blog ‘Uitzendbureau Otto heet de immigranten van harte welkom‘. Er was een lezer van dat blog die beweerde dat ik een complot zag, ergo dat ik een complotdenker ben. Het tegendeel is waar, van complottheorieën moet ik niks hebben. Toch, hoe moeten we het eigenlijk noemen als de voornaamste werkgeversvereniging immigranten van harte welkom heet?! En niet alleen VNO-NCW, deze hoofdvertegenwoordiger van zo ongeveer alle Nederlandse commerciële Lees verder

Uitzendbureau Otto heet de immigranten van harte welkom

werving_gastarbeiders

Sommige commentatoren hadden er al fijntjes op gewezen dat al die nieuwe immigranten hartelijk verwelkomd zullen worden door het bedrijfsleven. En inderdaad, gisteren was hiervan een concreet teken op Radio 1. Om 16:45 uur precies interviewde Lara Rense de directeur van uitzendbureau Otto. Deze zag “zeker mogelijkheden” en verwachtte een aantal honderden aan werk te kunnen helpen. Hij meende daarbij het moreel gelijk aan zijn zijde te hebben, want “integratie gaat het beste als ze werk hebben”. Lara probeerde nog het argument dat er Lees verder

Gutmensch Merkel is knettergek

Het NOS-journaal van vanavond maakt me misselijk. Ik zie een treinstation vol met illegale binnensluipers. Eentje roept herhaaldelijk ‘Where are you go!” en de rest die dan roept: “Germany!’, hoeveel gekker wordt het nog. De binnensluipers hebben het sluipen achter zich en nemen nu gewoon in alle openheid de trein naar Duitsland. Jij en ik moeten bij elk vliegveld het paspoort en eventueel het visum laten zien. Dan worden we al of niet binnengelaten. Dat hebben we met zijn allen lang geleden afgesproken. Binnensluipers trekken zich daar niks van aan en dus laten we die afspraak maar varen. Ja, want stel dat het je door de Gutmensch wordt kwalijk genomen als je ze toch tegenhoudt en daarbij noodgedwongen enig geweld moet toepassen. Schande!

Schande? Nee, natuurlijk zou dat geen schande zijn. Het is juist schande dat de binnensluipers geen strobreed meer in de weg wordt gelegd. Slappe hap dus. En wat mij betreft is momenteel Gutmensch Angela Merkel de grote aandrijver van deze tsunamidijkdoorbraak, door die mensen van harte welkom te heten. Dat mens is echt knettergek.

Zo pakt Australië de bootvluchtelingen aan

En wat Australië kan, kunnen wij ook: Asielprocedure op zee!

In een vorig blog tipte ik al dat we een stuk land zouden kunnen huren ergens in Afrika en daar onze opvangkampen kunnen bouwen. Elke ons land binnenkomende ‘vluchteling’ mag dan aldaar rustig zijn procedureafhandeling afwachten. Australië biedt nog verdere inspiratie, zo blijkt me nu. Zij pikten ‘vluchtelingen’ uit Sri Lanka op zee op uit hun brandende bootjes (hoe komen die nu toch zo opeens in brand?), handelden de verzoeken meteen af en brachten ze ook meteen terug naar Sri Lanka. Andere dingen die Australië al doet: De ‘vluchtelingen’ deporteren naar een derde land (een eiland) dat ze het nodige geld ervoor betalen. Daar zitten de ‘vluchtelingen’ dan in detentiecentra hun lot af te wachten. Bovendien komen ze dan slechts in aanmerking voor een verblijfsvergunning op dat eiland. Géén verblijfsvergunning voor Australië dus. Deze manier blijkt te werken want het werd al tussen 2001-2007 toegepast, daarna jaren niet (socialisten aan de macht) en nu weer wel. In de jaren na 2007 kwam de toestroom weer flink op gang.

Ik stel voor dat Europa het Australisch voorbeeld gezwind gaat volgen. Weet je wat, iedere ‘vluchteling’ mag nog kiezen ook, uit een verblijf op een van de aangewezen eilanden op bijvoorbeeld de Faeröer of in een van de aangewezen centra in Afrika.

Bestaat er recht op asiel?

Asiel is wat mij betreft een gunst, dus geen recht.

Wikipedia heeft het over asielrecht, wat al veel zegt over de status die het tegenwoordig heeft. Hoe het sinds 1950-1951 gelopen is lijkt me ook wel verklaarbaar. Er waren kort daarvoor (in 1948) mensenrechten opgesteld en er was wellicht een sterk gerezen besef dat de bestuurders van de staat moesten worden gedwongen te handelen op basis van een wet zonder onderscheid des persoons, dus niet op basis van hun eigen individuele voorkeuren. Men meende wellicht dat gunsten alleen kunnen worden verleend door individuen of kleine groepen, niet door abstracte entiteiten zoals een overheid of een zeer grote groep waar eenieder maar een klein deel persoonlijk kent.

Toch was het een fout om asiel officieel en idealiter wereldwijd tot recht te verheffen. Het leidt namelijk tot een aantal problemen:

  1. Asiel wordt alleen verleend onder strikte omstandigheden. Na afwijzing (bij de IND) kan de asielaanvrager in beroep gaan (bij de rechtbank) en na afwijzing daarvan nogmaals (bij de Raad van State). In Europa kan men daarna zelfs naar het Europees Hof toestappen. Advocaten hebben er een goede boterham mee en procedures duren mogelijk jaren. Al die jaren is het land verplicht te zorgen voor goede opvang en mag er niet terug- of doorgestuurd worden.
  2. Er wordt niet langer op de deugd en goedhartigheid van de burger een beroep gedaan. Die burger kan zich daarom ook niet meer deugend en goedhartig wanen wanneer het een asiel verleent.
  3. De burger wordt verplicht met een ‘rechtmatig’ asiel in te stemmen en wordt als slecht mens weggezet als deze kenbaar maakt eigenlijk niet achter die aanvraag te staan.
  4. Omdat de asielregels wettelijk, en bovendien internationaal, geregeld zijn is het de regering niet toegestaan per geval de volksvertegenwoordiging en de burgers te raadplegen.
  5. Mensen zullen sneller geneigd zijn hun eigen land te ontvluchten en zij zullen dan snel en graag kiezen voor een land dat zich bij het asielverdrag heeft aangesloten. Zij weten dat alleen de echte vluchteling asiel krijgt, maar zij weten ook dat zij eventueel de echte vluchteling kunnen simuleren.

Misschien ziet u dit alles niet als problemen. Ik wel. Vanwege punt 1 ontstaat bureaucratie die duur is en asielaanvragers jarenlange, mogelijk ijdele hoop geeft. Kinderen wennen ondertussen aan een land dat ze misschien weer moeten verlaten, met alle negatieve gevolgen voor hun ontwikkeling. Vanwege punten 2 en 3 ontstaat er frictie tussen de overheid en de burger. Die laatste voelt zich niet goed vertegenwoordigd, voelt zich gepasseerd en genegeerd. En de ene burger voelt zich mogelijk onheus bejegend als slecht mens door de andere burger als er vraagtekens bij de aanvraag worden gezet. Bij punt 4 is het vooral het internationale karakter dat het de regering onmogelijk maakt de volksvertegenwoordiging of de burger, bij referendum, te raadplegen. Verwijzend naar die internationale verplichtingen wordt in menig debat de mond gesnoerd van degenen die pleiten voor een kritischer behandeling van asielvragers. Door punt 5 tenslotte zijn de vluchtelingenstromen groter dan terecht is.

Wat kan hieraan gedaan worden? Ik denk dat we eerst en vooral hier te lande dat internationale verdrag buiten werking moeten proberen te stellen. (Alternatief is dat we dit verdrag bijstellen, maar dat doel zal meer tijd vergen.) Gelijktijdig kunnen we onze wet aanpassen. De beste aanpassing lijkt me dat de regering de mogelijkheid krijgt om over groepen die toestromen advies te vragen aan de Tweede Kamer of zelfs via een referendum. Momenteel is er toestroom vanuit Eritrea. Wat vinden de politieke partijen en de burgers van die toestroom? Asiel verlenen? Asiel weigeren? Maar ook moet het de burger van een gemeente worden gevraagd als de regering een asielcentrum in die gemeente wil openen. Vragen impliceert dat er om een gunst wordt gevraagd. Een gunst die geweigerd kan en mág worden. Anderen zullen natuurlijk zo het hunne gaan denken over de gunstweigeraars, maar die zullen op hun beurt weer het hunne denken over de gunstverleners. Hoe het ook afloopt, bij gunstverlening zal er in elk geval sprake zijn van een democratisch verkregen draagvlak. Draagvlak is er momenteel lang niet altijd, al blijft dat meestal onder de radar.

Tegenover het asielrecht stel ik het recht om asiel te weigeren. Laten we van asiel een gunst maken!