Balkenende’s belofte

Op 18 juni 2005 stuurde ik de volgende tekst naar de Volkskrant. De brief is niet geplaatst, dus je kan geen weet ervan hebben. Ik heb ‘m even opgediept uit de krochten van Outlook, want het is wederom actueel. Lees mee…

Balkenende had ons toch op de referendumavond, nadat de uitslag duidelijk was geworden, beloofd op de EU-top een pleidooi te houden waarin hij uitlegt welke argumenten de mensen ertoe hadden gedreven nee te stemmen?! En ja, hij zou ook gaan pleiten voor een lagere bijdrage, maar dat leek me toen al een politiek tactische zet die meer ingefluisterd was door Zalm dan door de nee-stemmers.
De hele top lijkt alleen maar te gaan over die bijdrage. Waar lees ik iets over dat pleidooi? Heeft hij het eigenlijk wel uitgesproken? Waarom is daarvan geen verslag? Is zoiets niet openbaar? Het zint me allemaal niks. Balkenende moet laten blijken dat hij het pleidooi heeft uitgesproken, en ook wil ik weten wat hij dan zoal daar heeft verteld.

Er wordt momenteel door tegenstanders van het tweede referendum bij hoog en bij laag beweerd dat alle argumenten van de NEE-stemmers zijn ingewilligd. Dat lijkt me stug. Destijds had ik al zo mijn twijfels bij zijn uitleg van de NEE-stemmen. En hij heeft sindsdien nooit de moeite genomen die argumenten op te sommen opdat wij kunnen controleren of hij het allemaal wel goed begreep.

Het lijkt me noodzakelijk dat Balkenende alsnog dat verhaal gaat doen. Hem op de kleur van zijn ogen geloven is alleen voor naïevelingen.

Advertenties

Plasterk nu al ingepalmd

Leon de Winter haalde me vanmorgen in de krant de woorden uit de mond. Mijn hemel, wat zag hij het allemaal scherp. Mijn complimenten aan Leon. En mèt hem ben ik helemaal afgeknapt op Ronald Plasterk. Wat is deze op zich aimabele man snel van zijn voetstuk gevallen en ingepalmd door de gevestigde politiek. Gisteravond was zijn optreden bij Pauw & Witteman ontluisterend; ik werd een illusie armer. Aanvankelijk was ik er zeker van dat uitgerekend zijn aanwezigheid in het kabinet ervoor zou zorgen dat zoiets als een tweede referendum absoluut zou gebeuren. Maar helaas krijgen alle PvdA-stemmers die vooral op hem hun hoop hadden gevestigd het deksel op de neus.

Het is feitelijk zeer, zeer ernstig allemaal. Onze staat wordt op dit ogenblik uitgeleverd aan de superstaat Europa. En in die superstaat hebben wij echt maar een minimale stem. Overdreven? Mogelijk, maar dat wens ik dan wel zelf te beslissen, op basis van open campagnes en debatten, tussen voor- en tegenstanders. En uiteindelijk wil ik met een stem laten blijken of het deze keer allemaal wèl verantwoord is erin mee te gaan. Maar in dit kabinet zit een lading politici die zich als technocraten en eigenaren van het land gedraagt. Met echte democratie heeft dit alles geen ene moer meer te maken.

Er zou dit keer niet langer sprake zijn van een grondwettelijke impact. Maar dan moet men mij maar eens uitleggen hoe dat dan zit met die minister van buitenlandse zaken. Deze zit wel degelijk in de pen. En ik moet er niet aan denken dat een of andere imbeciel uit een of ander land bij een of andere gebeurtenis namens heel Europa een standpunt gaat staan innemen waar ik persoonlijk werkelijk van walg en mèt mij het gros van de mensen in Nederland. Te ver gezocht? Het is vorig jaar mij al eens overkomen dat zo’n bericht in de krant stond en ik me groen ergerde aan dat standpunt. Ik meen me te herinneren dat het een veroordeling betrof van Amerikaans handelen. Dat de Fransen er zo tegenaan keken was mij bekend, maar dat ook Nederland hen veroordeelde? Echt niet.

De verschillen tussen de diverse volkeren in Europa zijn nog steeds groot. Ik ben Adenauer zeer dankbaar voor wat hij heeft gedaan op het gebied van samenwerking tussen de West-Europese landen. Maar er is geen enkele reden waarom dat proces moet doorschieten. We mogen geen United Nations of Europe worden, althans niet voordat we daar allemaal aan toe zijn. Eerst moet er nog worden gewerkt aan het verder opbouwen van eenzelfde normen- en waardenstelsel. En laat ik vooropstellen dat ik vind dat ons eigen stelsel de debatten daarover moet trachten te winnen.

Dit NEE van het kabinet hoort te leiden tot zijn VAL. Dat gaat niet gebeuren, want de PvdA kiest daar niet voor. Maar ‘het volk’ zal dit niet snel vergeten. De afrekening zal zeker komen. Het wordt tijd dat ik mijn lidmaatschap nu maar eens echt opzeg. De associatie met die zelfingenomen technocratenbende heeft nu wel lang genoeg geduurd.