Waarom bemoeit de EU zich niet met Catalonië?

Eerst hier een stukje theorie dat al eerder het daglicht zag. Pas daarna die theorie toegepast op Catalonië.

De theorie van het referendum in een democratie

Zijn er in Europa mensen die tégen democratie zijn? Vast wel, maar behoor jij tot die kleine groep? Vast niet.

Nu is het niet zo dat alle mensen die zeggen vòòr democratie te zijn ook vòòr referenda zijn. Toch is dat wel een beetje raar. Immers, wie voor democratie is, gaat ervan uit dat ‘het volk’ gemiddeld gesproken voldoende verstand heeft om tot verantwoorde politieke beslissingen te kunnen komen. Demos is het oud-Griekse woord voor volk en kratea voor regeren. Democratie betekent zodoende ‘het volk regeert’ en een democraat wil dat het volk regeert. Er zou bij een democraat dan ook geen angst moeten bestaan voor een middel als een referendum, dat niets anders is dan een raadpleging van dat volk. Er zou ook geen angst voor een referendum moeten zijn bij degenen die menen bij een specifiek Lees verder

Advertenties

Domme Europese leiderskliek veroordeelt coup

Hieronder een willekeurige drie reacties van Europese leiders de Europese leiderskliek op de couppoging in Turkije. Allen verklaren zich solidair met Erdogan, keren zich tegen de coupplegers en verklaren wederom hun liefde aan ‘de democratie’. Frankrijk, althans zijn minister van BZ, hoopt zelfs dat de democratie in Turkije er sterker van wordt. Let ook op de reactie van Tusk die de couppoging op eenzelfde lijn zet met het gebeurde in Nice.

Al deze Europese regeringsleiders zijn blijkbaar te dom om in te zien dat de democratie in Turkije onder Erdogan juist minder en minder wordt en dat de in opstand gekomen militairen juist vanwege die teloorgang van de democratie in opstand kwamen. Waar is de Europese leider die juist zijn steun betuigt aan die militairen? Die militairen staan, wat moraal en ethiek betreft, hoogstwaarschijnlijk een stuk dichter bij de gemiddelde Europees dan Erdogan en zijn kliek. Ataturk nam maatregelen om de secularisatie in zijn land te grondvesten, o.a. door het leger daarop in te richten. Dat leger heeft zich in de vorige eeuw diverse keren geroepen gevoeld om in te grijpen. En ook deze keer voelde het zich geroepen. Waarom toch keert onze leiderskliek zich tegen deze beschermers van de secularisatie? Deze militairen nemen het grootste risico in hun leven. Mocht de coup mislukken, dan wacht hen de dood, namelijk de doodstraf. Kijken of onze leiderskliek dan nog steeds Erdogan zo fanatiek steunt. Of nee, vast niet; dan zullen ze hem vragen om slechts gevangenisstraf te geven, zoiets.

UPDATE 16 juli 21 uur:
De coup is mislukt. Joost Niemoller heeft een plausibele analyse die erop neerkomt dat de coup gewoon in scene is gezet. Bij de reguliere media (bijv. vanavond het NOS-journaal) is er van zo’n kritische analyse helemaal niets te merken. Daar is iedereen er heilig van overtuigd dat de coup echt was.

Een plausibel, het onderzoeken waard, scenario: Ja, er zijn onder de militairen die best in zijn voor een coup. Maar er is onvoldoende draagvlak. Erdogan weet van de hoed en de rand en laat infiltreren door o.a. een kolonel of nog hoger die zich opwerpt als leider. Op zeker moment laat deze de code rondzingen dat het zover is. Deel van het plan is dat Erdogan et.al. meteen gevangen genomen zullen worden en nog zo wat strategische voorwaarden. De coup begint, maar diverse beloften zoals dat Erdogan gevangen genomen zal worden, worden niet uitgevoerd. En met een paar simpele ingrepen is de macht weer terug bij Erdogan, voor het oog van de wereld dan, want de macht was nooit echt weg.

En hier nog een analyse die erop neerkomt dat het in scene is gezet:

coup_turkije_1acoup_turkije_2.pngcoup_turkije_3a-300x205

Die Britten hebben ons maar mooi afgetroefd

Afijn, de allerhoogste tijd dus voor het NEXIT referendum. En misschien kunnen we daarna een Unie aangaan met de Britten. Maar dan wèl met goede uitgangspunten, dus géén overheveling van welke POLITIEKE bevoegdheid dan ook.
En om het onderscheid tussen de Britten en de Nederlanders nu alvast te borgen, stel ik voor dat we ook een Nederlandstalige variant van Brexit bedenken, dus niet Nexit.

#NERUIT #BREEKMETBRUSSEL zeg het maar…

Nu zie ik dat je #Brexit ook kan lezen als: Brussel exit. Desnoods kunnen we de term dus ook voortzetten, ha.

Turkije pleegt pure chantage

Hoor ik dat nou goed in het NOS-journaal? De Turkse premier heeft een stapel eisen op tafel gelegd alvorens ze bereid zijn de asielstroom in te dammen: Ze willen versneld toetreden tot de EU, ze willen nòg meer geld en ze willen af van de visumplicht.

Nu wel even doordenken graag, want de consequenties van het toegeven aan deze chantage zijn fors, te fors. Turkije is een veel te vreemde eend in de bijt van de EU. Het land staat heel ver af van de Europese landen waar het normen en waarden betreft, die allang niet meer op die van Ataturk gestoeld zijn, maar op de absurde islamitische ideologie. Het zou het enige islamitische land in de unie zijn; ik moet er Lees verder

Hoeveel democraten kent Nederland eigenlijk?

Zijn er in Nederland mensen die tégen democratie zijn? Vast wel, maar behoor jij tot die kleine groep? Vast niet.

Nu is het niet zo dat alle mensen die zeggen vòòr democratie te zijn ook vòòr referenda zijn. Toch is dat wel een beetje raar. Immers, wie voor democratie is, gaat ervan uit dat ‘het volk’ gemiddeld gesproken voldoende verstand heeft om tot verantwoorde politieke beslissingen te kunnen komen. Demos is het oud-Griekse woord voor volk en kratea voor regeren. Democratie betekent zodoende ‘het volk regeert’ en een democraat wil dat het volk regeert. Er zou bij een democraat dan ook geen angst moeten bestaan voor een middel als een referendum, dat niets anders is Lees verder

Zo pakt Australië de bootvluchtelingen aan

En wat Australië kan, kunnen wij ook: Asielprocedure op zee!

In een vorig blog tipte ik al dat we een stuk land zouden kunnen huren ergens in Afrika en daar onze opvangkampen kunnen bouwen. Elke ons land binnenkomende ‘vluchteling’ mag dan aldaar rustig zijn procedureafhandeling afwachten. Australië biedt nog verdere inspiratie, zo blijkt me nu. Zij pikten ‘vluchtelingen’ uit Sri Lanka op zee op uit hun brandende bootjes (hoe komen die nu toch zo opeens in brand?), handelden de verzoeken meteen af en brachten ze ook meteen terug naar Sri Lanka. Andere dingen die Australië al doet: De ‘vluchtelingen’ deporteren naar een derde land (een eiland) dat ze het nodige geld ervoor betalen. Daar zitten de ‘vluchtelingen’ dan in detentiecentra hun lot af te wachten. Bovendien komen ze dan slechts in aanmerking voor een verblijfsvergunning op dat eiland. Géén verblijfsvergunning voor Australië dus. Deze manier blijkt te werken want het werd al tussen 2001-2007 toegepast, daarna jaren niet (socialisten aan de macht) en nu weer wel. In de jaren na 2007 kwam de toestroom weer flink op gang.

Ik stel voor dat Europa het Australisch voorbeeld gezwind gaat volgen. Weet je wat, iedere ‘vluchteling’ mag nog kiezen ook, uit een verblijf op een van de aangewezen eilanden op bijvoorbeeld de Faeröer of in een van de aangewezen centra in Afrika.

Is Wilders kritisch genoeg inzake de KNP?

wp_zel_janusz_korwin_mikke_nowe3_550

Janusz Korwin-Mikke, leider van de Poolse KNP

Bij de Poolse KNP is Korwin-Mikke de markante leider, de Fortuyn of Wilders of Le Pen of Farage. Er zijn alweer de nodige krantenberichten (bijv. hier en hier) waarin zogenaamd objectief of ons waarschuwend over deze persoon wordt geschreven. Als het in die krantenberichten geschetste beeld werkelijk klopt, dan is die partij ‘onbespreekbaar’ als partner van de PVV. Toch blijkt vandaag dat Wilders ermee heeft ingestemd. Nadere informatie stelde hem blijkbaar gerust. Was hij kritisch genoeg?

Ik ben maar eens op zoek gegaan naar wat meer informatie over Janusz Korwin-Mikke. Mijn indruk na een uurtje internet is dat het eerder iemand is die met provocatieve uitspraken mensen tart in hun vastgeroeste ideeën. Voorbeelden van zijn provocatieve houding vind je op deze Wikiquote pagina. Van de Poolse bevolking kreeg hij 7,2 procent van de stemmen. Maar van de jeugd (18-25 jaar) kreeg hij maar liefst 28,5 procent. Wellicht wordt ons op deze Janusz de komende tijd via de media een diepergaande kijk gegund. Daarbij speelt mee dat hij moet worden bekeken vanuit het perspectief van de Pool.

Nogmaals, is Wilders kritisch genoeg geweest? Misschien moeten we eerder de vraag stellen in welke mate Wilders zich een kritische opstelling kan veroorloven. Er nader over denkend is alle heisa over de fractievorming het gevolg van een feitelijk rare, door de EU bedachte, constructie. Politieke partijen worden min of meer gedwongen om min of meer samen te werken met partijen die geheel onafhankelijk hun eigen programma hebben ontwikkeld en die bovendien hun oorsprong hebben in verschillende culturen. Dat bijv. de PVV zijn toevlucht moet nemen tot partijen als deze KNP heeft ook alles te maken met het impliciete cordon sanitaire die anderen hanteren. Gevestigde socialistische, christelijke en liberale partijen jagen partijen als de PVV naar een uithoek en roeptoeteren vervolgens hoogstverontwaardigd dat die samenwerken met antisemieten. Ze zouden natuurlijk ook kunnen bedenken dat partijen als de PVV zo misschien juist een matigende werking zullen hebben op die andere partijen.

Ik vermoed dat de geestelijk vaders van deze constructie het verholen plan hebben/hadden om de oprichting van pan-Europese politieke partijen te stimuleren. Dan worden de fracties die nu gevormd worden de eigenlijke politieke partijen en de nationale partijen verworden tot onderafdelingen, vergelijkbaar met de positie die gemeentelijke afdelingen nu hebben.

Tip voor EU: Huur land in Afrika en stuur de ‘vluchtelingen’ daarheen

Nu alweer wekenlang is het om de haverklap raak op het NOS-journaal: Afrikaanse en Syrische ‘vluchtelingen’ worden in wrakke boten massaal gevaren naar een kilometer of wat uit de kust van een Italiaans eiland, waarna de bemanning snel de aftocht blaast, de ‘vluchtelingen’ dreigen te verdrinken en de kustwacht zich genoodzaakt voelt hen te redden van een gewisse dood. Ook al wekenlang klagen de Italianen dat ze het probleem niet in hun eentje aankunnen en dat de EU nu echt moet gaan helpen. Ondertussen staan ze toe dat maar liefst 80 procent van de ‘vluchtelingen’ zogenaamd stiekem doorreist naar noorderlijke bestemmingen. De EU-instanties en -leiders tonen zich dus blijkbaar al wekenlang doofstom; er gebeurt vanuit die hoek nog steeds geen ene flikker.

EU- en internationale verdragen staan niet toe dat deze ‘vluchtelingen’ worden teruggestuurd. Dat zou namelijk niet beschaafd zijn. Het zijn immers zielige vluchtelingen die dit lot ook maar overkomt. En een andere keer zouden wijzelf weleens vluchteling kunnen zijn en dan zijn we maar wat blij met genereuze opvang, toch? En denk ook even terug aan WOII, waar al evenzeer sprake is geweest van massale opvang van vluchtelingen (niet dus).

Misschien weet de EU zich geen raad met het probleem en tonen de instanties en leiders zich daarom maar doofstom. De oplossing lijkt me echter vrij eenvoudig: De landen van de EU huren stukken land her en der in Afrika. Alle ‘vluchtelingen’ uit Afrika en het Midden-Oosten gaan vervolgens vanaf het eiland van aankomst per vliegtuig, dus linea-recta, naar die stukken land. Wij garanderen hen aldaar veiligheid, onderdak en voedsel voor zolang de zo ‘gevreesde misstanden’ in hun oorspronkelijke land voortduren. Dus niks geen permanente verblijfsvergunningen. En niks geen vrij reizen en werken in de EU zelf. Het gaat hen toch om veiligheid? Nou, op die stukken land kunnen ze die veiligheid krijgen. Meer voordeeltjes zitten er niet in. Een echte vluchteling zal ook niet om meer vragen, toch?!

Prima plan, al zeg ik het zelf.

Dit Europees Parlement moet worden afgeschaft

Maar liefst 766 politici zitten in het Europees Parlement, waarvan slechts 26 uit Nederland komen. Dat betekent dat Nederland elke keer bij het stemmen vrijwel niets in te brengen heeft. Daar komt bij dat die 26 Nederlandse politici niet bepaald samenwerken waardoor de Nederlandse stem nog meer verstrooid raakt.

Vandaag heb ik mijn stem uitgebracht, maar eigenlijk kan dit Europees Parlement beter helemaal opgeheven worden. Wel heb ik een alternatief in de aanbieding. In de eerste plaats kent het een veel kleiner parlement, van laten we zeggen 100 vertegenwoordigers, dat bestaat uit politici van werkelijk Europese politieke partijen. We stemmen dan niet op een Nederlandse kandidaat, maar op een Europese kandidaat. De Europese partijen zijn dan partijen die onafhankelijk zijn van welke landelijke politieke partij dan ook.

Ander essentieel onderdeel van mijn alternatief is dat de landen met elkaar heel strikte afspraken maken omtrent de bevoegdheden die deze landen voorlopig gunnen aan de EU en welke bevoegdheden men per se in eigen land wil houden. Uitgangspunt daarbij moet zijn dat een bevoegdheid niet wordt overgedragen als er binnenlands geen overduidelijke, zeer ruime meerderheid vòòr is en de tegenkrachten niet heel fel gekant zijn tegen de overdracht. Het kan er ook toe leiden dat sommige landen bepaalde bevoegdheden wel overdragen waar andere landen die in eigen hand houden. Kortom, een overdracht van een bevoegdheid moet niet leiden tot tweespalt binnen een land. En ‘voorlopig’ betekent dat alles erop voorbereid moet zijn dat een land op zeker moment zo’n bevoegdheid weer wil terugnemen. Zo’n zeker moment zal idealiter wel een vooraf afgesproken moment zijn, bijvoorbeeld na vijf jaar. Er wordt dan steeds verlengd en niets is definitief. Dat voorlopige impliceert ook dat een gemeenschappelijke munt niet slim is en maar beter achterwege kan blijven, c.q. teruggedraaid kan worden. Wel opent het de mogelijkheid dat ieder land enerzijds een eigen munt heeft, maar dat landen evengoed afspreken hun munten een afgesproken periode aan elkaar te koppelen. Een andere implicatie is dat een gezamenlijk leger hooguit symbolisch gezamenlijk is, dus niet waar het de keuze van bijvoorbeeld bases en wapens betreft. Weer een andere implicatie is dat een Europees ‘minister van intercontinentale zaken’ zich slechts mag uitlaten over zaken die binnen de gesanctioneerde bevoegdheden vallen en dat er bij gevoelige zaken slechts wordt gesproken na toestemming van landelijke ministers van ‘Europese zaken’. Er moet geen federatie ontstaan waarin landelijke regeringen amper nog wat in te brengen hebben. Een confederatie is bespreekbaar.

Beide onderdelen – een klein parlement op basis van Europese partijen en een strikte lijst van voorlopig overgehevelde bevoegdheden – zijn even noodzakelijk in dit alternatieve model, enerzijds om te vermijden dat landelijke partijen hun politici naar Straatsburg zenden om daar hun tijd vooral te verdoen met het beschermen van landelijke belangen en anderzijds om landelijke partijen te vrijwaren van de discussies over de voor het geheel van Europa belangrijke zaken. In dit model houden gemeentelijke partijen zich bezig met gemeentepolitiek, landelijke partijen met landelijke politiek en Europese partijen met Europa-brede politiek. Wel zijn gezamenlijke landelijke partijen in staat om de EU-deelname op punten op te zeggen. Dat zou trouwens ook wat zijn voor gemeenten, als het aan mij ligt. Een gemeente zegt dan tegen de Nederlandse overheid dat het een bepaald aspect zelf wel gaat oppakken. Tegenover het hedendaagse probleem dat er steeds meer macht naar het buitenland gaat stellen we dan een tegenstroom die steeds meer macht naar de eigen mini-regio haalt.

Wie doet er mee?

The President of the EU

73f0aeb639 Help! De PvdA heeft ons er ECHT ingeluisd! Dit is niet leuk meer! Ze vonden het toch niet langer nodig ons te raadplegen via een referendum?! Ze waren het er in de Tweede Kamer toch allemaal – nou ja, bijna allemaal – over eens dat het Verdrag van Lissabon niet langer een Grondwet genoemd kon worden?! Er zou géén EU Minister van Buitenlandse Zaken komen en ook andere van dergelijke al of niet symbolische dingen waren toch succesvol afgewend door onze eigenste politici?!

Waarom lees ik dan vandaag VERDOMME in de Volkskrant dat Blair in de race is om de EERSTE PRESIDENT VAN EUROPA te worden?! Hou me te goede, ik heb niks tegen Blair. Maar ik heb des te meer tegen een Europese President, en tegen een Europese Minister van Buitenlandse Zaken, en tegen een Europese Vlag. Kortom, ik heb des te meer tegen een stiekeme machtsgreep!

Als ik het oneens ben met het regeringsbeleid, dan wil ik kunnen aanzeuren tegen een kabinet dat in Den Haag zetelt en eerst en vooral Nederland regeert. Als onze Minister van Buitenlandse Zaken op zeker moment denkt namens ons een andere regering een veeg uit de pan te mogen geven, dan wens ik hem/haar daarop aan te spreken en dat doe ik absoluut bij grote voorkeur als Nederlander tot Nederlander. Andere Europeanen mogen van mij van alles vinden, maar moeten dat dan gewoon op eigen titel doen, vanuit de eigen natie, vanuit de eigen cultuur zo je wilt.

Dat voorbeeld haal ik niet voor niks aan. Vorig jaar, tijdens mijn vakantie, stond ergens in de krant dat “de Europese Minister van Buitenlandse Zaken” (sic) het harde optreden van een Oost-Europees land, dat geconfronteerd werd met een terroristische gijzeling, veroordeelde. Ik ergerde me toen rot aan dat arrogante, feitelijk on-Nederlandse, toontje en het voelde bovendien aan als een stille, stiekeme machtsgreep.

En nu blijken wij zelfs te worden opgezadeld met een Europese President? Wat een lef! Je zou er van ondergronds gaan. Ook al zullen sommigen beweren dat ‘we’ het zelf zo gewild hebben, volgens mij worden we erin geluisd. Onze vrijheid wordt te grabbel gegooid.

Ik wil niet onderdaan van Europa zijn! Ik voeg me bij het verzet!