In Nergensland pleit Femke Halsema voor humane vluchtelingenkampen

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. In een drietal eerdere artikelen heb ik een aantal in het boekje ter sprake gekomen thema’s eruit geplukt. Nu is het hoog tijd het boekje als geheel te reviewen.

zaatari_screenMet Nergensland probeert Femke Halsema ‘nieuw licht op migratie‘ (de ondertitel) te werpen in zo’n 100 pagina’s. Jarenlang was ze voorzitter van Stichting Vluchteling en bezocht ze in die hoedanigheid menig vluchtelingenkamp, in Afrika en het Midden Oosten. Voor die stichting geldt dat het vooral aandacht vraagt voor humane opvang. Ook Halsema heeft dat als focuspunt. Toch ervoer ze bij de bezoeken altijd ook een zekere twijfel. Zo wilde ze toch wel onderscheid blijven maken tussen echte vluchtelingen en economische migranten. Met die tweede groep heeft ze beduidend minder; het gaat haar ook in dit boekje om de echte vluchteling. Die moet ècht geholpen worden, stelt ze duidelijk, en vooral moet het humaner, of eigenlijk humaan, want nu is het in die kampen ronduit Lees verder

Advertenties

Zijn de vluchtelingenkampen, zoals Femke Halsema beweert, inhumaan?

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse pe werspectief. Ik heb ervoor gekozen eerst een aantal voor het lezen van het boekje belangrijke thema’s apart te behandelen en pas in een later artikel het boekje als geheel te reviewen. In dit artikel gaat het om de vraag of de huidige vluchtelingenkampen humaner moeten worden.

vluchtelingenkampEr was één miniem zinnetje waaraan ik voorbij las: ‘Een utopisch vergezicht.‘ Het is in het nieuwste boekje van Femke Halsema het allereerste zinnetje van hoofdstuk 13, waarin ze een zeer humaan ingericht vluchtelingenkamp beschrijft. Pas ver over de helft van het hoofdstuk kreeg ik het vermoeden dat het door haar beschreven Zatopia helemaal niet bestond. Ze beschreef een utopie. Nou ja, voor zover een vluchtelingenkamp kan bestaan in een utopie. Lees verder

Is de principiële houding, zoals van Femke Halsema, gevaarlijk?

No-Poverty-V2

Deze uitspraak past volkomen bij een principiële houding.

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. Ik heb ervoor gekozen eerst een aantal voor het lezen van het boekje belangrijke thema’s apart te behandelen en pas in een later artikel het boekje als geheel te reviewen. In dit artikel gaat het om de vraag of er iets schort aan een principiële houding.

Gisteren schreef ik over Karl Popper en zijn ideeën over de gesloten en open samenleving. Popper is nog immer populair. Bij links omdat hij bepleit dat minderheden niet moeten worden uitgesloten, bij iii-critici (iii: islam, immigratie, integratie) omdat hij waarschuwt dat de open samenleving verdedigd moet worden. Mijn indruk is dat veel mensen (ter linker- en rechterzijde) menen dat onze samenleving een open samenleving is. Maar is dat wel zo? Als dat niet zo is en toch door iemand gedacht wordt, dan kan dat Lees verder

Wat zei Karl Popper volgens Femke Halsema over het vluchtelingenvraagstuk? En wat zei hij werkelijk? En wat zou hij nu zeggen?

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. Ik heb ervoor gekozen eerst een aantal voor het lezen van het boekje belangrijke thema’s apart te behandelen en pas in een later artikel het boekje als geheel te reviewen. In dit artikel gaat het om de vraag hoe met vluchtelingen om te gaan in een Open Samenleving.

Karl_Popper-825x510Halsema beschrijft een hypothetisch geval: Stel een verdwaald  kind spartelt in het water en niemand gaat het kind redden; de verontwaardiging in het land zou groot zijn. Iedereen vindt het een plicht het kind te redden. Over daarna in huis opnemen hebben we het dan even niet, wel over droge kleren aanbieden en in elk geval de nacht doorhelpen. Ook de nationaliteit of taal zal er niet toe doen. We zien het als een plicht in de privésfeer die stoelt op barmhartigheid.

Past barmhartigheid een overheid?

Heeft het ook gevolgen voor hoe we denken over de publieke sfeer? Ze haalt René Cuperus aan. Die stelt dat een land ervoor moet zorgen dat het belang van de eigen toekomstige generaties ook gediend wordt. Al te ruim barmhartig handelen kan een land zich, zo bezien, niet permitteren. Ergens is er een grens aan beschikbare barmhartigheid. Halsema heeft moeite met deze, volgens mij ontegenzeggelijk terechte, kijk. Op pagina 35: Lees verder