Is de principiële houding, zoals van Femke Halsema, gevaarlijk?

No-Poverty-V2

Deze uitspraak past volkomen bij een principiële houding.

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. Ik heb ervoor gekozen eerst een aantal voor het lezen van het boekje belangrijke thema’s apart te behandelen en pas in een later artikel het boekje als geheel te reviewen. In dit artikel gaat het om de vraag of er iets schort aan een principiële houding.

Gisteren schreef ik over Karl Popper en zijn ideeën over de gesloten en open samenleving. Popper is nog immer populair. Bij links omdat hij bepleit dat minderheden niet moeten worden uitgesloten, bij iii-critici (iii: islam, immigratie, integratie) omdat hij waarschuwt dat de open samenleving verdedigd moet worden. Mijn indruk is dat veel mensen (ter linker- en rechterzijde) menen dat onze samenleving een open samenleving is. Maar is dat wel zo? Als dat niet zo is en toch door iemand gedacht wordt, dan kan dat Lees verder

Advertenties

Van PSP naar Groenlinks naar PvdA naar …

In mijn jeugd stemde ik PSP. Later werd dat Groenlinks, simpelweg omdat de PSP daarin opging. Mijn opschuiven in het politieke spectrum begon pas begin jaren negentig toen ik voor het eerst op de PvdA stemde. Wat hield die opschuiving in? Zag ik het destijds verkeerd en zie ik pas tegenwoordig het licht? Zo simpel is het niet, zo denk ik nu. Nu denk ik dat het alles te maken heeft met iemands focus. Bij Groenlinks ligt de focus op de bedreigingen van het milieu, bij mij ligt de focus tegenwoordig op de bedreiging door de Islam. Die focus maakt van iemand een specialist. Dus ja, bij Groenlinks tref je dè milieuspecialisten aan en bovendien slaan die alarm over het milieu. Ik zal niet beweren dat ik destijds zo’n specialist was, maar wel las ik al het nieuws en de boeken erover. Verder kwam ik uit een rood nest waar socialisme de moreel juiste keuze was en liberalisme een synoniem van kapitalisme werd genoemd. In dat milieu werd ook kwaad gesproken over dictatuur en de democratie omarmd. Binnen het socialisme was het dus overduidelijk Lees verder

Cartoons en de ware aard

OijkPechtoldDe karikatuur die Arend van Dam vandaag op pag. 25 in de Volkskrant schetst van Van Oijk en Pechtold viel me op. Zie de tekening hierboven waarin zij een student uitschudden. Wat Van Dam hier doet vind ik eigenlijk niet kunnen, al zal ik niet gaan zeggen dat hij het niet màg doen. Wel zie ik er een mooie aanleiding in het eens over de spotprent als middel te hebben. Ik vind dat een spotprent de ware aard van iets of iemand moet proberen duidelijk te maken, en die ware aard mag dan best in zekere mate overdreven worden. Maar wordt in deze spotprent ook maar iets van de ware aard van Van Oijk en Pechtold getoond? Nee dus. De keuzes die Groenlinks en D66 inzake het leenstelsel hebben gemaakt zijn ook in mijn visie zeker ten nadele van de student (èn de maatschappij), maar het is niet zo dat beide partijen met veel plezier de student aanpakken zoals in de cartoon wordt gedaan. Kortom, de cartoon maakt niet de ware aard duidelijk, maar vertekent de waarheid volledig. Zo zijn zij niet, het tegendeel is eerder waar. Zelfs de student wordt negatief afgeschilderd, want er komt wel heel veel geld uit de zakken rollen, alsof daar echt zoveel te halen zou zijn.

Ik kan me goed voorstellen dat mensen die zo’n cartoon zien hun geloof in de politici weer verder kwijtraken. Kritiek op de politici is prima, maar het moet wel op juiste gronden zijn.