De Volkskrant pakt Henk Krol te hard aan

henk-krol-1024Vanochtend heb ik de redactie van de Volkskrant een boze brief over hun veel te harde aanpak van Henk Krol gestuurd. Dat deed ik nog net voordat mij ter ore kwam dat Krol zich terugtrekt als fractieleider van 50Plus. Ik vind de aanpak van de Volkskrant walgelijk en zorgwekkend. Het leidt ertoe dat we in de politiek nog slechts wereldvreemde mensen zullen gaan aantreffen. Mensen die nooit iets hebben durven doen dat hen weleens – uiteraard vooral op een tijdstip dat ze enigszins succesvol overkomen bij het grote publiek – als onwelgevallig politicus onder de neus gewreven zou kunnen worden.

Tuurlijk, we willen allemaal geen criminelen en oplichters in de politiek. Immers, dat zijn de mensen bij uitstek die gevoelig zijn voor corruptie en dat zou zich wreken in de politieke keuzes die gemaakt worden en die ons allemaal zouden raken. Maar is Henk Krol ook al zo’n crimineel of oplichter? De vraag stellen is hem beantwoorden, althans zo kijk ik ertegenaan. Nee, natuurlijk is hij dat niet. Hij is, wat mij betreft, een van de zuiverste mensen in de Tweede Kamer. Laat ik het anders stellen: Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. Ik betwijfel of de redacteuren van de Volkskrant stuk voor stuk zonder zonden zijn. Waarom werpen zij dan evengoed met zulke stenen?! Denken zij nou echt dat ze Het Nederlandse Volk hiermee een plezier hebben gedaan?

Eenieder die zich stoort aan misstanden en foute beslissingen, en die daarom eigenlijk wel de politiek in zou willen, bedenkt zich nog wel een zoveelste keer na lezen van de reden waarop Krol wordt aangeschoten. Je moet wel masochist zijn om nog in de politiek te willen. Het gevolg is dat zeer veel gedreven lieden er niet aan beginnen; zo’n mijnenveld willen ze niet meemaken. Degenen die nog wel willen, hebben hoogstwaarschijnlijk òf nog geen levenservaring òf altijd als moeder’s braafste geleefd. En die mogen ons dan regeren? Mijn hemel, wat een intellectuele armoede geeft dat.

Oh ja, ook de klokkenluiders die Publeaks hebben gebruikt worden bedankt, maar niet heus. Stelletje natrappers zijn het.

Advertenties

De drogredeneringen van Yvonne Hofs

wanddecoratie-pensioen-40-x-34-cmYvonne Hofs bouwt haar pleidooi ‘Beste boze 60-plussers‘ op rond het idee dat de boze 60-plussers de ene na de andere drogreden hanteren om maar niet aan het idee te hoeven dat hun pensioen eigenlijk prima in orde (of zelfs te goed) is en best wel een beetje minder mag worden. Even los van de vraag of zij een sterke zaak heeft (ikzelf denk op punten van wel) bekroop mij het gevoel dat ze een ongelukkige kijk heeft op wat ‘drogredeneren’ eigenlijk inhoudt. Toch kan ik mij wel enigszins voorstellen waarom zij denkt het juiste woord te hanteren voor dat wat ze ermee wil beschrijven. In Wikipedia – tegenwoordig wellicht een voornamer bron dan bijvoorbeeld de Dikke Van Dale – staat de volgende definitie:

Wikipedia: Een drogreden (schijnreden, denkfout, sofisme) is een reden of redenering die niet klopt, maar wel aannemelijk lijkt.

Die definiëring komt echter onvoldoende overeen met wat ik zelf toeschrijf aan dat woord. Ik hecht veel waarde aan het gedeelte ‘drog’ wat afgeleid is van ‘bedrog’. Daarmee wordt het een redenering die bedriegelijk is, die bedriegt. Dat laat trouwens nog in het midden of het de aangesprokene is die bedrogen wordt of dat juist degene die de uitspraak doet zichzelf bedriegt. Beide vormen zouden we echter wel degelijk van elkaar moeten trachten te onderscheiden. Het maakt nogal uit of je doelbewust een ander wilt bedriegen of dat je een redenering volgt waarmee je, zonder het door te hebben, jezelf in het ootje neemt. Mogelijk gebeurt in menig geval de combinatie van beiden.

Juist omdat er twee vormen zijn die echt van elkaar onderscheiden moeten worden volsta ik in de praktijk liever met het hanteren van de term ‘denkfout’. De voorbeelden die Hofs beschrijft kenmerken zich echter slechts ten dele door fouten in het (logisch) denken. Veeleer zien we erin dat de voor een juiste analyse benodigde kennis onvoldoende aanwezig is. Hofs onderkende dat zelf ook. Hofs blijkt de ‘gebrekkige kennis’ de 60-plussers echter zwaar kwalijk te nemen: “Sorry dat ik het zeg. Die onwetendheid is verwijtbaar, want te vermijden. Ik heb sterk de indruk dat verongelijkte ouderen de makkes van het huidige pensioenstelsel gewoon niet wíllen begrijpen.” Ikzelf breng echter best begrip op voor kennisgebrek bij ingewikkelde materie, zeker als het bij ‘gewone mensen’ wordt aangetroffen. En is het niet juist de taak van redacteuren als Hofs zelf om deze mensen die kennis goed bij te brengen?!

Meteen daar achteraan (toeval?) wordt Henk Krol de les gelezen. Terecht? Ook hij zou blind voor de feiten zijn. En erger, hij zou bovendien het échte debat uit de weg gaan door “tijdens zijn publieke debatten nooit in [te gaan] op argumenten van zijn tegenstanders. Hij herhaalt slechts tot vervelens toe zijn slogans over ouderen die onevenredig ‘worden gepakt’, zonder deze bewering deugdelijk te onderbouwen.” Dan volgt een Twittervoorbeeld die ik hier wel moet opnemen, want het is veelzeggend over hoe verschillend Hofs en ik denken over ‘argumenteren’.

@martijngremmen: ‘Iedereen moet bijdragen en hoe je het ook wendt of keert: gepensioneerden hebben gemiddeld het meest te besteden!’
@HenkKrol: ‘Of hebben ze het langst gewerkt, het forst afgedragen en het meest gespaard?’

Hofs oordeelt hard over Krol, namelijk dat deze dus niet inging op het argument van de tegenstander. Nog erger, hij zou gereageerd hebben met een zelfs agressieve, niet beargumenteerde tegenwerping. Hoe anders toch dan vanuit mijn perspectief!

Ik vind namelijk dat Krol wel degelijk inhoudelijk reageert! De agressiviteit neem ik ook al niet waar. Het heeft er eerder schijn van dat Hofs zijn inhoudelijke reactie gewoon niet wil zien. En ze wil hem blijkbaar per se framen als een van die boze 60-plussers. Dat laatste is misschien nog tot daaraan toe als het werkelijk gaat om een kwinkslag waarmee de redactie beoogt het debat lekker aan te zwengelen. Maar het blijft vanuit mijn perspectief wèl een denkfout van Hofs. Of moet ik dit keer toch durven zeggen: een drogredenering?! En zo ja, dan rijst de belangrijke vraag: Bedriegt ze ons of vooral zichzelf?