In Nergensland pleit Femke Halsema voor humane vluchtelingenkampen

Femke Halsema bespreekt in haar boekje Nergensland het vluchtelingenvraagstuk vanuit het linkse perspectief. In een drietal eerdere artikelen heb ik een aantal in het boekje ter sprake gekomen thema’s eruit geplukt. Nu is het hoog tijd het boekje als geheel te reviewen.

zaatari_screenMet Nergensland probeert Femke Halsema ‘nieuw licht op migratie‘ (de ondertitel) te werpen in zo’n 100 pagina’s. Jarenlang was ze voorzitter van Stichting Vluchteling en bezocht ze in die hoedanigheid menig vluchtelingenkamp, in Afrika en het Midden Oosten. Voor die stichting geldt dat het vooral aandacht vraagt voor humane opvang. Ook Halsema heeft dat als focuspunt. Toch ervoer ze bij de bezoeken altijd ook een zekere twijfel. Zo wilde ze toch wel onderscheid blijven maken tussen echte vluchtelingen en economische migranten. Met die tweede groep heeft ze beduidend minder; het gaat haar ook in dit boekje om de echte vluchteling. Die moet ècht geholpen worden, stelt ze duidelijk, en vooral moet het humaner, of eigenlijk humaan, want nu is het in die kampen ronduit Lees verder

Advertenties

En wéér een Gutmensch aan tafel bij Pauw

Zie de rode streep waar Frank Lammers zijn typische Gutmensch uitspraak deed.

Frank Lammers heeft een ontwapenend uiterlijk en gedrag. Hoe jammer dus dat hij een echte Gutmensch blijkt te zijn. Alle discussie over de ‘vluchtelingen’ van dit afgelopen jaar is niet helemaal aan hem voorbij gegaan, maar heeft hem er toch niet van weerhouden stug vast te houden aan zijn kortzichtige kijk op de problematiek. Kortzichtig, want hij gaat helemaal voor de uitspraak Hoe kan er nou een grens zitten aan een morele taak! … Dat kàn helemaal niet!. Dit als reactie op tafelgenoot Sybrand Buma, die de nodige Lees verder

Wij migratiecritici doen er inderdaad niet toe, vrees ik

In zijn blog van 18 augustus vraagt Victor Onrust zich af of wij er wel toe doen. Zelf reageert hij weer op Annabel Nanninga die op Jalta.nl stelt dat allen die tegen immigratie zijn zich expliciet moeten uitspreken tegen op immigranten gericht geweld. Victor is het met haar eens, maar hij heeft toch een zekere moeite met haar stelling dat ‘we’ de kritiek ‘uitsluitend verbaal’ moeten uiten.

Nanninga verhaalt over geweld dat in Duitsland werd gericht op immigranten en wijst dat volledig af, ten eerste omdat deze gewelddadig is en ten tweede omdat het verkeerd geadresseerd is. Ze schrijft: Lees verder