Socialisten aller landen, verzet de bakens!

We schreven 2017 en de socialistische ideologie bleek uiteindelijk toch gestoeld op een foute aanname: Dat alle socialisten alle lasten en lusten eerlijk met iedereen willen delen.

Ja, dat wilden ‘socialisten’ wel, zolang ze zelf aan de verkeerde kant van de verdeling stonden. En ja, dat wilden ook wel sommigen die aan de goede kant van de verdeling stonden. Met name die laatsten geloofden oprecht in dat idee. Niet helemaal onlogisch dat juist uit die kring nogal wat socialistisch kader werd geworven. Het waren de ware gelovigen in het socialisme.

Tot ver in de twintigste eeuw was de groep die aan de verkeerde kant van de verdeling Lees verder

Advertenties

De PVV onderschatte de invloed van de traditionele media

De vooruitgang voor de PVV (exitpoll: van 15 naar 19) valt me zonder meer tegen. Al met al maak ik me nu nog dieper zorgen om de toekomst. Mijn hart huilt.

Het ziet ernaar uit dat de ruzie met Turkije een flinke duw vooruit heeft gegeven aan Rutte omdat hij niet wegdook. Wil je het heel optimistisch bekijken, dan zou je kunnen zeggen dat ook Rutte en zijn VVD eindelijk het licht hebben gezien en dat alles daarom dus toch wel goed zal komen. Maar dat is wel heel optimistisch. Er zijn nog steeds allerlei signalen die me pessimistisch stemmen.

Er zijn vast ook andere oorzaken van het tegenvallende zetelaantal voor de PVV. Wilders heeft wellicht toch te weinig meegedaan aan de diverse debatten. Het zal een teveel aan zelfvertrouwen zijn geweest; dat mag je arrogantie noemen. Wellicht is hij in slaap gesust door de vele peilingen van Maurice de Hond en anderen; peilingen die pas deze week een duikvlucht lieten zien. En hij zit misschien toch teveel in de eigen bubbel. De bubbel waarin er weliswaar zeer uitgebreid contact is met de vaste achterban, maar te weinig met de twijfelaars. Die twijfelaars hebben Rutte de afgelopen weken elke dag op tv gezien en gehoord en bleken wel degelijk gevoelig voor Rutte’s ‘harde’ opstelling.

Ook was Wilders er te zwaar van overtuigd dat “niemand Rutte nog gelooft” na zoveel gevallen van kiezersbedrog. Rutte is echter een meester gebleken in het neutraliseren van dat stigma. Alleen wie een gedegen kennis van zijn uitspraken en handelen van de afgelopen jaren heeft, was in staat om door Rutte’s verweer heen te prikken. Kortom, Rutte blijkt een meester in het geloofwaardig overkomen, zelfs na bewezen en structurele ongeloofwaardigheid.

Over de bubbel van Wilders: De vaste achterban was er sinds Trump’s overwinning totaal van overtuigd dat de PVV bij deze verkiezingen zou gaan spetteren. Door het teveel verblijven in de eigen bubbel hebben ze de eigen omvang toch overschat. Heel misschien dachten sommigen dat er zo een self-fullfilling prophecy zou worden uitgesproken. Zeker, voor menigeen was het aanstekelijk en kregen ze het gevoel dat stemmen op de PVV best kon, omdat je dan toch wel degelijk tot een winnaarsgroep zou behoren. Maar het heeft ook geleid tot te weinig gevoel van urgentie; het gevoel dat er nog heel veel werk verzet moest gaan worden om de potentiële, maar toch nog twijfelende kiezers binnen te halen.

De sociale media waren belangrijk voor de mensen in de bubbel. Maar de reguliere media bleken een uiterst slimme/sluwe strategie te volgen. Er werd net gedaan alsof dit keer ook de boze PVV-burger aan bod kwam in praatprogramma’s en in de bladen. Een diepte-analyse zal ooit aantonen dat het net-alsof was en verre van oprecht. Het is ook vast teveel gevraagd van journalisten die al sinds jaren op hun plek zitten, dat ze nu opeens de zo noodzakelijke switch zouden maken.

Media als TPO zullen nog veel harder eraan moeten gaan trekken. Sterker, ze zullen zich niet langer moeten gaan beperken tot de sociale-media bubbel, maar ook moeten gaan verschijnen op krantenpapier én op tv. Zonder zulke zichtbaarheid zal hun rol toch een beperkte blijven.

Ook Wilders zal de strategie moeten gaan herzien. De vaste kern is te klein gebleken. De standpunten matigen zal niet de juiste strategie zijn, maar het is niet langer verstandig om de confrontatie te zoeken. Wilders doet er goed aan toe te werken naar de situatie dat de andere partijen de PVV niet langer massaal kunnen buitensluiten zonder ridicuul over te komen. De vaste PVV-aanhangers zien allang de ridiculiteit van de drogredenen die de andere partijen aandragen om buiten te sluiten. Het gaat er vanaf nu echter om dat niet alleen binnen de eigen bubbel zo wordt gedacht. Wilders heeft alle jaren nooit werk gemaakt van ‘verdedigen’ vanuit de wetenschap dat je al bij voorbaat verloren hebt zodra je je begint te verdedigen. Er is echter soms niet aan te ontkomen; het komt er dan op aan de verdediging slim vorm te geven en dan weer het verhaal op te pakken dat je kwijt wilt. Dus niet laten volgen door een tegenaanval. Ook toonde Wilders geregeld teveel incasseringsvermogen. Het is beter om bij zeer heftige persoonlijke aanvallen te laten blijken dat het je raakt en dat je het vals vindt. Wilders’ reacties op zulke aanvallen waren tot nu toe te vaak even heftige persoonlijke tegenaanvallen. Wat in de ogen van sommigen een fraai voorbeeld van assertief van je afbijten was, bleek in de ogen van veel mensen een verre van fraai voorbeeld van kift. Ikzelf behoor tot degenen die het assertief van je afbijten een mooie eigenschap vinden. Helaas behoor ik tot een minderheid. De strategie zal daarom toch ietsje omgegooid moeten worden. De problemen in de wereld zijn gewoon te ernstig om het er maar bij te laten zitten. Vandaag en morgen mogen we gedesillusioneerd zijn, maar daarna zullen we echt weer aan de bak moeten. En dan zònder de arrogantie die de afgelopen maanden bezit van ons had genomen.

Wie GroenLinks stemt, verbindt niet, maar sluit buiten

wilders-en-klaverIn mijn vorige blog probeerde ik een verklaring te vinden voor het verschil in visie tussen de PVV en GroenLinks. Dat deed ik in de hoop dat diverse mensen in mijn omgeving en mijn kinderen gaan beseffen dat hun stem op GroenLinks in praktische zin fnuikend zal blijken te zijn voor de aanpak van de drie i’s: islam, immigratie en integratie.

Indien je het milieu zeer belangrijk vindt en verder op het standpunt staat dat de islam prima is, dat de immigratie ook bij grote hoeveelheden prima is, dat de multiculturele samenleving echt een verrijking is èn dat de PVV terecht hoe dan ook wordt buitengesloten, dan snap ik ten volle dat je kiest voor een partij als GL (GroenLinks). Maar doe me een lol en houd dan minstens op jezelf nog langer democraat te noemen. Een echte democraat zal het hoe dan ook buitensluiten van de PVV uit principe afwijzen.

Wanneer buitensluiten mag en wanneer niet

Een veelgehoorde redenering om buiten te sluiten is dat de PVV zelf niet democratisch is omdat er maar één lid is. Dat is echter een drogredenering. Alsof in een democratie iedere politieke partij ook intern een ledendemocratie moet zijn, wat gewoon onwaar is. Het gaat er in een democratie om dat de burgers vrij zijn landelijk, provinciaal en gemeentelijk te kiezen. Iedereen is vrij om de PVV niet te kiezen; Wilders erkent dat recht honderduit en daarom is hij wèl een democraat. Zo simpel is het. Buitensluiten vanwege dit argument is gewoon onterecht.

Een andere redenering om buiten te sluiten is dat de PVV antidemocratisch is omdat het de vrijheid van godsdienst wil afschaffen. Ook dit is een drogredenering. De PVV herkent het misbruik dat de islam maakt van de in onze wet vastgelegde vrijheid van godsdienst en wil aan dat misbruik wat doen. Wie dat uitlegt als zou de PVV de vrijheid van godsdienst willen afschaffen, is kwaadwillend doof voor de vaak genoeg gegeven toelichting.

Een derde redenering om buiten te sluiten is dat de PVV minderheden wil buitensluiten. Wederom een drogredenering. De PVV wil de invloed van de islam beteugelen omdat deze ideologie kwaadaardig wordt bevonden. Daarvoor heeft het zekere oplossingen in gedachten die fors zijn, maar wie goed luistert en leest kan in die voorstellen geen oplossingen vinden die tegen de democratie ingaan. Bovendien zal elke voorgestelde oplossing de goedkeuring van het parlement behoeven. Verder mag men verwachten dat er in formatie-onderhandelingen compromissen worden gesloten.

Een vierde redenering is dat Wilders een Hitler in spé is en dat een beetje democratische partij geen samenwerking moet willen met een intolerante, op de alleen-heerschappij beluste dictator in spé. Wie Wilders nog steeds, na al deze jaren, als een Hitler in spé beziet, is bevangen door een type achterdocht dat een heldere kijk op de werkelijkheid onmogelijk maakt.

Buitensluiten mag, in principe. Maar het soort buitensluiten dat nog steeds gaande is, mag niet, uit principe. De PVV verdient het ten volle te worden opgenomen in het rijtje politieke partijen dat zich houdt aan de democratische spelregels. Op zijn minst moeten de partijen bereid zijn bij de onderhandelingen ook te praten met de PVV. Al bij voorbaat daartoe niet bereid zijn, zegt veel over hun belabberde begrip van de democratische spelregels. Weet wat je stemt. Ook een stem op GL betekent dat je je ongevoelig betoont voor deze kritiek.

Stem op GL en je stemt vòòr buitensluiten. Woorden over ‘verbinden’ zijn daarna nog slechts loze woorden.

Over de verschillen tussen GroenLinks en de PVV

2-10-14-the-elephant-in-the-room2

De olifant in de kamer die de aanwezigen niet zien. Is het de islam of is het de CO2-problematiek.

Voor het gros van de PVV-stemmers én GroenLinks-stemmers is kiezen tussen beide een no-brainer. Er is in Nederland echt een kloof tussen groepen mensen en die kloof is nòg groter tussen deze twee groepen. Ik ga hier proberen de kernverschillen in kaart te brengen en van wat commentaar te voorzien. In mijn directe omgeving is Groenlinks (GL) altijd al populair geweest. Zelf heb ik er ook op gestemd, al is dat alweer zo’n 20-25 jaar geleden. (Daarvòòr stemde ik PSP, daarna tot 2002 PvdA.) De manier van denken van de typische GroenLinkser is mij dus niet onbekend. Sterker, dat uitgerekend ook mijn kinderen (rond de dertig) nu openlijk voor GL aan het flyeren zijn geslagen, zal een rechtstreeks gevolg zijn van wat wij hen bijbrachten in hun kinderjaren. Maar terwijl ik steeds verder verwijderd raakte van de wijze van redeneren van GL’ers, is dat niet of nauwelijks gebeurd in mijn omgeving én niet bij mijn kinderen, ondanks de nodige debatten in de huiselijke sfeer.

Zijn mijn argumenten niet goed genoeg gebleken of slaagde ik er niet in de juiste uitleg te kiezen? Lag het aan de toon en het alarmisme dat ik uitstraalde? Was ik te laat met mijn eigen bekering omdat zij ondertussen al te zeer door ons waren losgelaten in de maatschappij waar zij zich onderdompelden in zekere bubbels?

Helaas zijn een aantal van deze vermoedens wel een beetje waar. De toon beviel hen geregeld niet, het alarmisme werd maar absurd gevonden, ze waren ondertussen al ondergedompeld in linkse universitaire kringen, ze bereisden reeds de hele wereld, wat hen vast het gevoel gaf wereldburger te zijn. Maar het belangrijkste was en is wellicht dat zij het milieu, waaronder de opwarming ten gevolge van de door de mens veroorzaakte extra CO2 uitstoot, het belangrijkste probleem van deze tijden beschouwen; een zorg die ik deel, al staat het bij mij niet helemaal bovenaan de prioriteitenlijst.

Nu is het niet zo dat alle andere partijen niet aan het milieu denken. Hun maatregelen gaan wel minder ver dan die van GL. Dat doen die partijen natuurlijk niet zonder reden. Veelal is de reden dat milieumaatregelen veel geld kosten en men het geld dat er is ook aan andere doelen wil besteden, doelen die bij GL dan weer minder belangrijk worden bevonden.

GL is vast en zeker de partij met de meeste deskundigen aangaande het milieu. Wie het milieu het belangrijkste probleem vindt, is wellicht bij die partij het beste af, althans als het om de principes gaat. Wie het milieu wel belangrijk vindt, maar meer de in-principe houding voorstaat dan de uit-principe houding, zal zich bij GL toch niet thuis voelen, vanwege de nodige “absurde” voorstellen. Voorstellen die naar het idee van menig burger te gek voor woorden zijn. Denk aan het willen weren van dieselauto’s uit binnensteden en het willen verlagen van maximumsnelheden naar 30 binnen de bebouwde kom, 80 op rondwegen en 120 slechts hier en daar op de snelweg. Allemaal maatregelen die het gevolg zijn van hun bezorgdheid om het milieu. Maar de meeste, op zich welwillende, burgers gaan dit soort voorstellen echt te ver. Afijn, misschien denkt Jesse Klaver dat er toch wat wisselgeld in het programma moet zitten, dus dat je niet te laag moet inzetten zodat je in polderend Nederland sterker staat in de onderhandelingen. Waarbij ik dan denk: Door met zulke eisen de verkiezingen in te gaan, kom je nooit boven de paar procent uit. En je wordt ook nog eens uitgelachen door een deel van de bevolking. Dat ze worden uitgelachen dringt trouwens niet of nauwelijks door tot binnen de GL-bubbel, is mijn ervaring. Zo ze weleens van uitlachen vernemen, denken ze al snel dat ze worden uitgelachen door domkoppen om wiens mening je zo wie zo al niet moet geven. Een flinke denkfout binnen deze linkse bubbel, is mij het afgelopen decennium gebleken, want die uitlachers bleken helemaal niet zo dom te zijn.

twijfel je nog

GL heeft een stemwijzer op zijn website met een opmerkelijke tekst. Opmerkelijk, want bij GL gaat men er blijkens die tekst van uit dat de twijfelaar slechts twijfelt tussen de genoemde 5 partijen. Blijkbaar is wat GL betreft de kloof voornamelijk die tussen links en rechts.

Goed, hoe zit het met de verschillen tussen de PVV’er en GL’er? Want daarop zou ik gaan letten. Op de GL-website staat een alfabetische lijst met onderwerpen waarover GL  een standpunt heeft. Diverse teksten daarvan kunnen een licht werpen op de verschillen, maar frappant genoeg ontbreken er een paar die bij de PVV prominent op de voorgrond staan. Dan noem ik: islam, Marokkanen, multiculturele samenleving, migratie, nationalisme/patriotisme/vaderlandsliefde, Brussel/EU/Brexit/Nexit. Maar goed, er staan genoeg op waarbinnen er over die zaken toch iets gezegd wordt.

Het milieu

GL:De prijzen voor energie stijgen, fossiele brandstoffen raken op en het klimaat verandert. Daarom wil GroenLinks energiebesparing stimuleren door te investeren in isolatie van gebouwen, schonere productie en energiezuiniger vervoer. Dit levert werk op voor duizenden mensen, met name in de bouw.

Ook wat mij betreft is het milieu prioriteit, al is het niet de hoogste in mijn lijstje. En ook zeg ik er niet mee dat voor mij 99 procent bewezen is dat uitgerekend de mens verantwoordelijk is voor de toenemende CO2 en de schijnbaar daarmee gepaard gaande opwarming van de aarde. GL maakt met name van dat laatste een speerpunt in de milieuzorg; het is wellicht hun prioriteit nummer één. Zij benoemen dat als ‘het halen van de klimaatdoelstellingen van Parijs’ en, dichter bij huis en concreet, ‘het sluiten van de kolencentrales binnen vier jaar’, dus in de komende regeerperiode.

GL: “GroenLinks wil dat Europa harde eisen stelt aan energiebesparing: in 2030 moeten we veertig procent energie besparen. … GroenLinks wil dat binnen twee jaar alle nieuwbouw in heel Europa minstens energieneutraal is.

Ook uit alle andere artikelen over het milieu blijkt dat GL optimistisch gestemd is over Europese en zelfs mondiale aanpak. GL’ers lijken te veronderstellen dat de milieuproblematiek overal ter wereld idem wordt ervaren en dat alle landen bereid zijn er alles aan te doen. Deze perceptie van de wereld zal zeker meespelen in andere standpunten die medewerking van andere landen vereisen. Door alle artikelen heen bladerend valt het op dat er amper besef lijkt te leven van grote culturele verschillen en manieren van denken die een enorme impact hebben op normen en waarden en zienswijzen. Ik durf de stelling aan dat de gemiddelde GL’er denkt dat het gros van de gewone mensen op de wereld ongeveer hetzelfde logisch en onlogisch vindt, tot ongeveer dezelfde conclusies komt na het tot zich nemen van de correcte feiten over het milieu en de belangen van de rest van de wereld net zo hoog acht als het belang van het eigen land. Dat er nog steeds niet mondiale afspraken van voldoende impact gemaakt zijn, wordt vooral geweten aan de politici van de nodige landen en aan het kapitalisme van multinationals. Wat mij betreft mag hier worden gesproken over een ernstige mate van naïviteit, of anders onwelwillendheid om even door te denken.

Andere partijen lijken me wat dat betreft realistischer, maar het zou kunnen dat zo’n ongebreideld geloof (ja, geloof) iets van een selffulfilling prophecy in zich draagt. Veel kans daarop is er niet, meen ik, want de wereld lijkt me tegenwoordig alleen maar meer verdeeld, zeker vergeleken met de laatste decennia van de twintigste eeuw. Ofwel, wil je die profetie doen uitkomen, dan zal er eerst moeten worden gewerkt aan wat de volkeren momenteel verdeelt. En daar ligt nu juist mijn prioriteit.

Multiculturele samenleving

GL: “Als we met elkaar als samenleving verder willen komen, moeten we ons inleven in de problemen, gevoelens en opvattingen van de ander. Hoe verschillend mensen ook zijn, we zijn allemaal begaan met de toekomst van onze kinderen. De moslimmoeder uit Rotterdam, niet minder dan de bouwvakkervader uit Venlo, de onderwijzer op een basisschool in Roosendaal, niet minder dan de hoogleraar aan de universiteit.

Inleven, ik heb het boek gelezen dat Jesse Klaver daarover schreef. Ik heb er zelfs twee blogs aan gewijd, hier en hier. Daarin bekritiseer ik JK (Jesse Klaver) dat hij zelf te weinig empathie toont voor de gevoelens en opvattingen van de gemiddelde PVV-stemmer. Over ieders begaan zijn met de toekomst van zijn kinderen: Hoe weet GL zo zeker dat alle mensen “hoe verschillend ook” net zo begaan zijn? Mijn indruk is een geheel andere. Zelfs binnen de autochtone bevolking zie ik al grote verschillen. Laat het zo zijn dat GL’ers zich grote zorgen maken over de toekomst vanwege het milieu, hun zorgen lijken totaal afwezig als we het hebben over de toekomst van de Nederlandse cultuur en haar erfgoed, en dan doel ik niet alleen op Zwarte Piet (waarover later meer). De zorgen daaromtrent blijken vooral aanwezig bij, juist, de PVV’ers. Ikzelf heb het geregeld gehad over zorgen om onze kinderen, kleinkinderen en weer hun kinderen. Het doemscenario dat mij zorgen baart – of nee, toegegeven, gewoon angst inboezemt – is dat Nederland islamiseert. Daarbij speelt mee dat ik de islam doodeng vind. Dat is geen vooroordeel. Sterker, het was juist vooroordeel toen ik nog het idee had dat de islam een religie is zoals de andere religies. Hoewel ik nooit een fan van religies in het algemeen ben geweest, was ik toch redelijk mild over religies. Voor de islam geldt echter dat mijn oordeel erover steeds negatiever werd naarmate ik er meer over te weten kwam. Blijkbaar kan vooroordeel ook een te rooskleurig beeld schetsen. Nu heb ik niet de illusie dat ieder ander mij gaat volgen in mijn negatieve oordeel over de islam en zelfs sluit ik niet uit dat mijn oordeel in de werkelijkheid toch net even teveel is doorgeschoten. Maar tegen GL’ers wil ik nog eens duidelijk zeggen: Jullie zijn òf ontzettend naïef of gewoon onwelwillend om kennis te nemen van ontzettend veel negatieve informatie over de islam.

Discriminatie

GL: “GroenLinks wil gelijke kansen voor iedereen. Het doet er niet toe of je wieg stond in Rotterdam of Rabat, of je gelovig bent of ongelovig, man of vrouw, homo of hetero, jong of oud. Discriminatie is verboden, maar komt in de praktijk nog vaak voor. GroenLinks wil discriminatie bestrijden. In Nederland, in de Europese Unie en daar buiten.

Dat zijn natuurlijk mooie woorden, maar het zijn ook clichés die me duidelijk maken dat de werkelijkheid niet helemaal begrepen wordt. Voor de gemiddelde GL’er is het echter te moeilijk om te zien waarom het zulke clichés zijn. Er wordt door GL’ers druk met de wijsvinger gewezen naar andere landen die discrimineren. Maar Nederland en Europa worden beschouwd als gebieden waar discriminatie misschien wel nòg erger is dan elders, want ondanks dat de discriminatie in onze streken relatief veel minder is, zouden juist wij beter moeten weten en discriminatie helemaal en totaal moeten uitbannen. Nu ben ook ik een pleitbezorger van de rechten van de mens, waaronder het recht op gelijke behandeling. Maar ik ben ondertussen ook de mening toegedaan dat de rechten van de mens zoals vastgelegd in de UVRM, het EVRM en ook onze grondwet herzien moeten worden. Er zitten wel degelijk weeffouten in. Voor GL’ers is het herzien onbespreekbaar; er wordt echt heilig in de juistheid en compleetheid van die verklaringen geloofd. Serieuze discussie erover wordt in die kring nooit gevoerd. Ja, ze worden wel continu aangehaald om aan te tonen dat hier of daar zwaar gediscrimineerd wordt, maar er wordt geen enkel vraagteken bij gezet. Mijn grootste bezwaren zijn 1) dat sommige rechten geen recht doen aan onze natuur en 2) dat rechten worden misbruikt om kritiek te criminaliseren. Laat ik mij wat dat laatste betreft beperken tot de Nederlandse grondwet.

Martien Pennings vatte het alsvolgt samen: “Er zit een essentiële weeffout in zowel de universele verklaring van de Rechten van de Mens alsook in de Amerikaanse Constitutie alsook in Artikel 1 van de Nederlandse Grondwet: namelijk het gelijkstellen van aangeboren eigenschappen (ras, geslacht) met een identiteit waarvoor het individu zelf kiest (geloof, politieke overtuiging). Het is ook vanwege die weeffout dat Pim Fortuyn Artikel 1 van de Grondwet wilde schrappen: ideologiekritiek op de islam kon met behulp van artikel 1 worden gecriminaliseerd. En dat is dus precies wat er in toenemende mate gebeurt, via dat idiote begrip islamofobie.

Wat het eerste betreft, dat de UVRM en het EVRM niet altijd recht doen aan onze natuur, ben ik tegenwoordig de mening toegedaan dat onze natuur er niet helemaal door onderdrukt mag worden. De rechten zijn uiteindelijk toch een rationeel verzinsel dat (heimelijk?) bedoeld was om ons allen verder te beschaven. Ik ben voorstander van beschaven, maar tegenstander van het geheel wegdrukken van onze natuur. Naar de praktijk vertaald betekent dit dat ik er begrip voor heb als groepen méér solidariteit voelen voor de eigen groep dan voor veraf staande groepen. Zoals de Balinezen hun erfgoed verdedigen tegen opkoop door rijke Amerikanen, zo hebben de Nederlanders het volste recht om Nederland, inclusief zijn erfgoed, voor zichzelf te willen houden. Zwarte Piet is cultureel erfgoed en zou als zodanig zelfs bij wet beschermd moeten worden, gezien alle bemoeizucht die de afgelopen jaren, keer op keer, de kop opstak. Ook breng ik begrip op voor kleine bedrijfjes die in hun personeelsbeleid liever wèl willen letten op bijvoorbeeld etniciteit. Dat is nu bij wet in principe verboden, ook als je goed kan beargumenteren waarom je als eigenaar groot belang hecht aan een zekere samenstelling van je teams. Als de ambtenaar die argumentatie van je niet ziet zitten, krijg je een boete. GL’ers vinden beboeten logisch en terecht. Dat kan, maar erger is dat erover discussiëren vrijwel onmogelijk is. Zulke discussies worden namelijk al snel afgekapt en de opponent zal worden belachelijk gemaakt en weggezet als racist.

Conclusies

Hierboven heb ik belangrijke kenmerken van GL’ers besproken waarmee ze zich duidelijk onderscheiden van PVV’ers. Erop terugziend denk ik dat het uiteindelijk toch wordt bepaald door de grootste zorg die deze mensen hebben, de zorg om het milieu op wereldschaal. Oplossingen vereisen de medewerking van alle landen op de hele wereld en daar hoort een soort van heilig geloof in de welwillendheid van alle gewone medemensen bij. Zonder zo’n vergaand geloof in de gewone medemens wordt de GL’er diep ongelukkig, zo vrees ik. Er zit voor hen niets anders op dan een constructie van standpunten te bouwen dat in elk geval dat geloof in de goedheid en bereidheid van alle andere gewone mensen in stand houdt. De PVV’er voelt die noodzaak niet en hoeft daarom ook niet daarmee rekening te houden bij het bouwen van de constructie van standpunten. Hun diepste zorg is een andere en hun waarneming van met name de islamitische medemens en de Europese politicus is ronduit pessimistisch; zelf noemen ze het realistisch. Joost Niemoller doopte zichzelf daarom tot Nieuw Realist.

Harde Woorden is de thuisbasis van het Sociaal Humanisme. In het gelijknamige boek, dat vorig jaar verscheen, vind je een uitgebreide analyse van de boven aangeroerde onderwerpen en vele andere onderwerpen. De ondertitel van het boek is “En dan?”. We kunnen wel alleen een analyse geven, maar er was ook behoefte om met oplossingen en een manier van aanpak te komen. Ik besef dat het gedachtegoed van het boek veraf staat van dat van de gemiddelde GL’er. Toch zou ook die het moeten lezen, al was het maar om de eigen ideeën eens een keer kritisch te toetsen.

Wat mijn kinderen betreft, hun recente mededeling dat ze nu voor GL zijn gaan flyeren hakt er bij mij natuurlijk best in. Ze zullen zo goed als zeker de komende jaren politiek actiever en actiever worden; aardje naar hun vaartje immers. Ik kan alleen maar hopen dat zij toch iets met bovenstaande kritieken zullen gaan doen en bij zullen kunnen dragen aan een nieuw geluid binnen GL.

PS. Toevallig was er vandaag een bericht in het nieuws dat zowaar wijst op een overeenkomst tussen GL en de PVV.

Ja, goed idee, laten we de stemgerechtigde leeftijd verhogen!

//media-service.vara.nl/player.php?id=370434

ijk op 22:30 om het pleidooi te horen van professor economie Barbara Baarsma. Zij wil dat de stemgerechtigde leeftijd verlààgd wordt naar 16 jaar. Zogenaamd om de betrokkenheid van de jeugd, om wiens toekomst het immers allemaal zou gaan, te vergroten. Wat een onzin. Haar echte motivatie is dat het een effectief middel zou zijn tegen de Brexit-stemmers (waaronder ze vast ook de Trump/Wilders stemmers verstaat) die volgens haar vooral bij de ‘oudere’ bevolkingsgroep gezocht moeten worden; denk aan de boze oude man. Ze suggereert hiermee dat de Brexit er nooit was gekomen bij een lagere instapleeftijd. En dat Trump nooit zou zijn gekozen als de Amerikaanse jeugd al vanaf 16 jaar had kunnen stemmen. En dat het een effectief middel is om de PVV klein te krijgen.

Het is daarmee puur opportunisme en zeker niet een ethisch standpunt. Als het haar eigen politieke ideologie slecht was uitgekomen, had ze dit voorstel nooit gedaan.

Weet je wat, ik stel het tegenovergestelde voor: We verhògen de stemgerechtigde leeftijd weer terug naar 21 jaar, wat het tot 1981 was! Waarom? Omdat gemiddeld gesproken ook de jeugd van 18-20 jaar echt nog onvoldoende ervaring heeft en ook het brein op die leeftijd nog onvoldoende volgroeid is om een verantwoorde keuze in het stemhokje te maken. Op zoek naar steun voor deze stelling stuitte ik op een stuk uit 2010, nota bene op Joop.nl, dat ging over een identiek proefballonnetje.

Stemadvies voor iedereen die zich zorgen maakt over de islam en de immigratie

media_xl_2268034

Nu Samsom vertrokken is, zou er toch meer mogelijk moeten zijn, toch?

De media geven momenteel de kans aan alle partijleiders van met name de traditionele partijen om zich uit te spreken, ook over de islam en de immigratie. Wat blijkt, ze hebben zo’n beetje allemaal wel het pad verlaten van het welkom heten. Het kan best zo zijn dat ze eindelijk tot een beetje inzicht zijn gekomen, maar het is natuurlijk ook overduidelijk dat de spindoctors van de politieke partijen hen op het hart hebben gedrukt dat de oude standpunten echt onhoudbaar geworden zijn. Goed, winst natuurlijk en dat is het zeker in de ogen van de mensen die vanwege al die harde taal van Wilders liever niet op de PVV willen stemmen, maar geen alternatief meer zagen. Die zullen nu vast overwegen om hun stem toch maar weer te gaan geven aan de voor het overige dichtst bijstaande partij.

Toch wil ik die mensen één overweging meegeven: Vindt u dat de PVV absoluut buiten de regering gehouden moet worden? Doe dan vooral uw ding. Maar als u vindt dat juist de PVV moet kunnen meeregeren om zo de kans sterk te vergroten dat er echte maatregelen inzake de islam en de immigratie genomen worden, stem dan toch maar op de PVV. Want, uw voor het overige zo geliefde partij verklaart nog steeds absoluut niet met de PVV te willen regeren. Tsja, dan laten ze u eigenlijk geen keus meer. Straf uw oude geliefde dan maar af met deze desnoods eenmalige proteststem. De tijd dat de PVV wordt uitgesloten van coalitievorming moet nu maar eens echt afgesloten worden. En daar kan u bij helpen.

Bastiaan Rijpkema gelooft in populisme en keert zich tegen de PVV

Bastiaan Rijpkema mag ons dit jaar op de radio, als vaste gast bij Nieuws & Co, de politiek gaan uitleggen. Daarmee begon hij 2 januari, met een uitleg van wat populisme is. Ik verwachtte dat hij zou gaan uitleggen dat populisme een strijdterm is, maar helaas, ook hij blijkt het begrip te hebben omarmd en er betekenis aan te geven. Een transcriptie van een deel ervan:

“Van politicologen … leren we dat populisten eigenlijk twee kenmerken delen. Ze zijn ten eerste anti-elite, maar ze zijn ook anti-pluralisme en dat laatste is vooral belangrijk want ze creëren een beeld van een homogeen volk waar bepaalde groepen niet bijhoren. In Nederland zie je dat heel nadrukkelijk bijvoorbeeld bij de PVV waar een beeld wordt geschetst van een Nederland waarin bijvoorbeeld moslims eigenlijk geen plaats zouden hebben. En dat anti-pluralisme, en dan kom je dus bij de democratische rechtsstaat, vertaalt zich in constitutionele termen naar anti-rechtsstatelijk zijn, dus populistische partijen zijn eigenlijk vaak anti-rechtsstatelijke partijen en ook dat zie je dus bij de PVV als je de voorstellen ziet die de PVV doet: Ze willen een verbod op de koran, ze willen een hoofddoekjesbelasting en ze willen moslims weren uit het leger, ze bepleiten dat moskeeën gesloten moeten worden … en islamitische scholen. Dat is een bijzònder zorgwekkend lijstje van allemaal zaken die in strijd zijn met onze grondwet. Denk alleen al aan de vrijheid van godsdienst, van onderwijs en het anti-discriminatiebeginsel. En ik denk dat je daarom dus kunt zeggen dat als die populistische partijen hoog staan in de peilingen van een aantal landen, betekent dat dat anti-rechtstatelijke partijen een goede kans maken om mee te gaan doen, in ieder geval in coalitiebesprekingen, of tegen de macht aan kunnen gaan schuren en dat maakt 2017, denk ik, een zeer spannend jaar voor de rechtsstaat.” (mijn vet)

Rijpkema zegt verder dat andere, ook nieuwe partijen moeten zorgen dat ze geen PVV-light worden. Ze moeten de problemen die de PVV aankaart wel serieus nemen, maar moeten expliciet met rechtsstatelijke antwoorden komen.

d200x250

Bastiaan Rijpkema

Afijn, luister zelf even naar de rest. Het komt er, kort gezegd, op neer dat je wel mag of zelfs moet zeggen dat radicale moslims hard bestreden moeten worden, maar dat je de islam als godsdienst moet blijven respecteren.

Het is een verhaal met een flinke valkuil waar heel veel mensen maar al te graag in willen vallen. Heel veel mensen hebben van andere mensen begrepen dat stemmen op de PVV toch wel een schande is, terwijl ze ergens toch ook wel vinden dat die partij de vinger op de zere plekken legt. Nee, een partij die bijna hetzelfde zegt, maar continu blijft claimen keurig rechtsstatelijk te willen blijven lijkt hen vast een goed alternatief. Flauwekul natuurlijk. Eigenlijk is het een mooi praatje dat vrienden als Baudet wel zo uitkomt. Wel merkwaardig dat Rijpkema dan evengoed denkt dat het geen PVV-light zal zijn.

Maar let op, het is dus een valkuil. Want wat zegt Rijpkema hier eigenlijk? Hij zegt hier dat onze grondwet nooit meer ter discussie gesteld mag worden. En hij zegt ook dat hij wel even zal uitmaken of iemand’s interpretatie van een grondwetsartikel juist is of niet. Het lijkt mij dat beide claims in een echte rechtsstaat niet thuishoren.

In een echte rechtsstaat moet je in staat zijn om een groepering die zich beroept op godsdienstvrijheid te ontmaskeren als blijkt dat onder dat mom andere (grond)wetsartikelen worden afgewezen. De vrijheid van godsdienst is nooit bedoeld geweest als vrijhaven voor wie de rechtsstaat omver wil gooien. Boeddhisme, hindoeïsme, protestantisme en nog zo wat religies zijn tot nu toe geen cover-ups gebleken voor politieke ideologieën die een eigen wetboek willen invoeren. Ware dat wel zo geweest ten tijde dat het wetsartikel inzake de godsdienstvrijheid werd bedacht,  dan had dat artikel het nooit en te nimmer gehaald. Is het dan raar dat er later alsnog geprotesteerd wordt nu zich een religie opdringt die zo’n machtsgreep wèl beoogt? Nee, niet raar, wel juist logisch. Een politieke partij die de vrijheid van godsdienst artikelen (1, 6 en 7) bekritiseert juist vanwege de islam, is een dappere partij die zich méér om de rechtsstaat bekommert dan een partij die de godsdienst islam alhier wil blijven tolereren en voor de bestrijding van al het terrorisme, het terugdringen van de breideling van de politieke macht door moslims, het de-islamiseren en het stoppen van islamitisch onderwijs zijn toevlucht moet nemen tot allerhande andere artikelen zolang het maar niet artikelen 1, 6 en 7 zijn.

Zelfde redeneringen kunnen worden opgezet inzake de andere ‘bijzònder zorgwekkende’ punten uit het verkiezingsprogram van de PVV. Overigens, wat die ‘hoofddoekjesbelasting’ betreft, dat is ironie waarmee verwezen wordt naar wat de islam zelf alle eeuwen deed. Moslims weren uit het leger heeft niets met discriminatie te maken, wel alles met een zich steeds dieper wortelend gevoel dat een moslim zich weleens tégen het Nederlands leger zou kunnen keren. (Een alternatief zou kunnen zijn dat een legereenheid uit voornamelijk moslims bestaat.) Moskeeën sluiten is een haast verplicht middel om te voorkomen dat haatdragende teksten door ‘autoriteiten’ overgedragen blijven worden op in Nederland opgroeiende jongeren.  Idem voor islamitische scholen.

Ik heb Bastiaan Rijpkema hoog zitten en heb ook zijn boek gelezen. Me dunkt dat juist hij het bovenstaande verweer zou moeten begrijpen. Zijn boek gaat immers over hoe de tolerante democratie zich dient te wapenen tegen ideologieën die de democratische wetten pogen te gebruiken om de eigen intolerante ideologie erdoorheen te drukken.

Rijpkema positioneert zichzelf voorlopig buiten enige partij, anders dan zijn mentor Paul Cliteur, maar heeft vast de nodige sympatie voor bijvoorbeeld Baudet’s FvD. Ik kan alleen maar hopen dat hun opzet is om als rattenvangers van Hamelen degenen over te halen voor wie de PVV nog steeds een stap te ver is. Maar dan hoop ik wel dat Baudet c.s. na de verkiezingen bij de formatiepogingen zich niet gaan gedragen als al die andere partijen. Dus alsjeblieft géén cordon sanitair gedoe. En voor nu alvast: Niet teveel doordraven over populisme, met termen als anti-elitair, anti-pluriform en anti-rechtsstatelijk, en dat dan toepassen op de PVV. Het is een verkeerde weg, het is een valkuil, het leidt tot foute analyses en het komt dan misschien nooit meer goed met de goodwill van degenen die echt frank en vrij denken.

Als Wilders en Pechtold tot een compromis moeten zien te komen

Overton windowErvaren politici en diplomaten zullen vast en zeker vertrouwd zijn met de Door-in-the-face techniek en de Foot-in-the-door techniek. Kom, laten we ze vertalen, want er zijn goede Nederlandse uitdrukkingen voor. Het gaat dus om de deur-in-het-gezicht-dichtslaan techniek en de voet-tussen-de-deur techniek.

Bij de deur-in-het-gezicht-dichtslaan techniek is het de bedoeling iemand zo gek te krijgen ergens mee akkoord te gaan door eerst een voorstel te schetsen dat zo extreem is dat het zal worden afgewezen (als het ware wordt de deur in je gezicht dichtgeslagen) en daarna met het echte voorstel te komen. Dat echte voorstel oogt dan zoveel gematigder dat het een grotere kans maakt te worden geaccepteerd dan wanneer niet eerst dat extreme voorstel was gedaan, zo hoopt men.

Bij de voet-tussen-de-deur techniek is het de bedoeling iemand eerst een voorstel te doen dat heel gemakkelijk geaccepteerd zal worden om daarna het echte voorstel te doen. De hoop is dat de emotionele stap tussen het aanvankelijke en het echte voorstel dusdanig veel kleiner is geworden dat het niet meer als te groot wordt ervaren.

In beide gevallen wordt er gewerkt met een Overton Window, vernoemd naar de bedenker ervan. Stel je een reeks voorstellen voor die lopen van extreem via zeer acceptabel naar extreem. Over die lijst heen projecteren we een raam dat bovenaan en onderaan de problematische voorstellen buitensluit. Stel verder dat het voorstel dat erdoorheen gedrukt moet worden buiten het raam ligt. Dan zijn de hierboven genoemde technieken geschikt om dat doel te bereiken.

Op zijn beurt is het Overton Window ook van belang bij het begrijpen van het ‘argument to moderation’, door de Nederlandse Wikipedia vertaald naar ‘vals compromis’ (echter de Engelstalige wiki-pagina is echt veel beter in de uitleg). “De waarheid zal wel ergens in het midden liggen”, zo luidt een bekend gezegde. Degenen die in dat gezegde geloven, zijn ontvankelijk voor het ‘valse compromis’. Zij menen dat beide tegenover elkaar geponeerde standpunten of beweringen vast wel een zekere waarheidsclaim hebben en veronderstellen dat de echte waarheid dan wel ergens tussen beide in zal liggen. Dat kàn natuurlijk zo zijn en dan is het geen vals compromis. Maar het hoeft niet zo te zijn. Er zijn een paar gevallen denkbaar.

Stel Wim heeft een schuld van 1500 euro.
Stel A1 is de claim dat gedurende 15 maanden 100 euro bezuinigen per maand prima haalbaar moet zijn.
Stel A2 is de claim dat 500 euro ook haalbaar wordt geacht.

Degene die A1 voorstelt zal betogen dat A2 echt asociaal hoog is en degene die A2 voorstelt zal betogen dat A1 echt veel te lang gaat duren.

Uit onderzoek blijkt dat Wim bij 500 euro precies op de armoedegrens uitkomt en dat een termijn van 15 maanden in de ogen van de schuldeisers nog net kan, dan zijn beide voorstellen nog net reëel. Dikke kans dat veel mensen zullen akkoord gaan met een compromis ergens tussen 100 en 500 euro in. Dat lijkt geen vals compromis.

Maar stel dat uit onderzoek blijkt dat 500 euro wel degelijk leidt tot armoede, een fikse armoede zelfs. Claim A1 blijft echter overeind. Zelfs dan zal je zien dat veel mensen een compromis zullen zien zitten. In dat geval is er wèl sprake van een vals compromis. Claim A2 heeft dan namelijk niet gefungeerd als een op zich ware claim, maar slechts als een sluwe manier om ervoor te zorgen dat er sneller wordt afgelost dan claim A1 voorstelde.

Het kan erger. Het gaat in het volgende voorbeeld om het oppikken uit zee van bootmigranten en vervolgens in Italië aan land zetten.

Stel B1 is de claim dat dit handelen een extra aanzuigende werking heeft.
Stel B2 is de claim dat het géén extra aanzuigende werking heeft.

Merk allereerst op dat beide claims elkaar lijken uit te sluiten. Er lijkt er dus maar eentje waar te kunnen zijn. Echter, uit onderzoek zou kunnen blijken dat het bijv. per regio of groep bootmigranten verschilt.

Stel dat politieke leiders het er wel over eens zijn dat op zich een extra aanzuigende werking ongewenst is. Zoals altijd menen zij een compromis te kunnen sluiten: Er zal aan land worden gezet op een eiland ergens tussen Afrika en Europa en daar zal per persoon worden beoordeeld of ze asiel kunnen krijgen.  Merk allereerst op dat het compromis slechts een gedeelte van het handelen blijkt te betreffen.

Dat compromis is een valse als claim B1 de hele waarheid blijkt weer te geven en B2 volledig onwaar is. Het compromis is dan vals omdat claim B2 een rol heeft gespeeld terwijl het nooit had mogen meewegen. Immers, de claim was volstrekt onwaar. Omgekeerd is trouwens ook waar, dus als B1 totaal onwaar bleek en B2 juist de volledige waarheid, dan was het compromis al evenzeer een valse geweest.

Zelfs lijkt dit compromis een valse als uit onderzoek bleek dat de extra aanzuigende werking wel voor sommige regio’s en/of groepen werkt en voor andere niet. Immers, het compromis maakt geen melding over dat aspect en dus zal het worden toegepast op àlle bootmigranten.

Maar goed, compromissen zijn niet alleen bedoeld om de rationeel beste ‘waarheid’ te vinden. Sterker, compromissen zijn eerder bedoeld om de lieve vrede tussen groepen te bewaren. En die lieve vrede zal er zijn zolang de benadeelde partij (dat is de partij die wèl de waarheidsclaim waarmaakte) het valse van het compromis niet beseft. Of misschien beseft die partij het wel, maar accepteert het dat compromis als onderdeel van het diplomatieke en politieke spel, wetende of hopende dat een andere keer het onterechte nadeel de andere kant op zal vallen.

Ervaren politici en diplomaten die het compromis als onderdeel van het spel zien, zullen vast en zeker vooral de deur-in-het-gezicht-dichtslaan techniek bewust toepassen. Slechts zelden wordt dat gezien en begrepen door de burger. Ook kost het veel kennis om het valse in een compromis te herkennen. Wat veel tegenstanders van iemand als Wilders niet zien is dat hij hoog inzet om er bij aanvang van eventuele onderhandelingen goed voor te staan. Idem zal gelden dat iemand als Pechtold juist laag inzet om het bij diezelfde eventuele onderhandelingen Wilders c.s. niet al te gemakkelijk te maken. Beiden zullen het compromis zoeken, zou men denken.

Maar is dat wel zo? Zijn zowel Wilders als Pechtold zich eigenlijk aan het voorbereiden op onderhandelingen? Van Wilders mag dat worden verondersteld. Van Pechtold is bekend dat deze absoluut niet wil gaan samenwerken. Beide blijkt uit dit artikel van eerder dit jaar.

Wat in deze wel heel voornaam is: Wie heeft er vooral gelijk? En wie heeft er vooral ongelijk? Goed onderzoek is nodig. Maar wat is goed onderzoek? We zouden kunnen denken aan een instituut dat onpartijdig is. Maar wat mij betreft mag het ook gedaan worden door partijdige instituten, zolang die partijdigheid maar transparant is. Het is dan verder aan ons allen om straks te kunnen beoordelen of er bij een compromis sprake was van een valse of een redelijke.

Voorstel aan FvD, GeenPeil, VNL en PvdR

stembiljetDit artikel bevat een voorstel aan de FvD, GeenPeil, VNL en PvdR.

Alweer jaren geleden ontwikkelde ik een systeem voor een politieke federatie die op atheïstische leest gestoeld is. Ik heb er zelfs her en der voor gelobbied, maar mensen begrepen het concept niet volledig of wezen het al direct af. Daarover later meer. Maar eerst wil ik pogen om het achterliggende concept van die politieke federatie nieuw leven in te blazen, want het is wellicht bruikbaar als alternatief voor de diverse politieke partijen die recent het daglicht zagen.

Wat was er mis met het systeem? Wellicht is het beter om eerst alhier te lezen wat het systeem inhield. Voor wie dat teveel moeite vindt, maar wel heel slim is en dus maar weinig woorden nodig heeft, volgt hier een korte samenvatting.

In het huidige politieke bestel is er nog geen zuil voor atheïsten. Er zijn weliswaar politieke partijen die niet op een religie gestoeld zijn, maar er is geen enkele partij die gelovigen buitensluit. Ervan uitgaande dat er toch atheïsten zijn die hun stem alleen zouden willen geven aan een echt atheïstische partij, moet oprichting van zo’n partij toch overwogen worden. Probleem is echter dat atheïsme géén ideologie is zoals liberalisme en socialisme. Dus, hoe bind je atheïstische liberalen en atheïstische socialisten? Verder horen we steeds vaker dat de traditionele politieke partij zijn langste tijd heeft gehad. Dat type partij kenmerkt zich door het bestaan van bloedgroepen binnen de partij zelf en door de macht die een van de bloedgroepen op zeker moment weet te veroveren, daarmee alle andere bloedgroepen in verdriet of rancune achterlatend. Het gaat zelfs zover dat allerhande personen die zich tot dat moment een zekere macht hadden weten te verwerven voor de keuze worden gesteld: Òf je bent vòòr de nieuwe koers òf je dondert maar op.

Het ontwikkelde systeem kan atheïstische liberalen, atheïstische socialisten en andere ideologieën binden en zal bovendien al die bloedgroepen ruimte bieden. Het gaat daarvoor uit van een politieke federatie die in feite slechts is als een gebouw waar allerhande atheïsten een kamer kunnen bezetten en kunnen gaan voor hun eigen ideologie. Die atheïsten richten ieder hun eigen ‘groep’ op en proberen sympathisanten te werven. Zolang alle groepsleiders maar het kernmanifest van de federatie onderschrijven is er geen machtsstrijd. Zo’n manifest kan heel kort blijven, want het hoeft helemaal niets te zeggen over solidariteit, vrijheid en wat dies meer speelt in ideologieën.

De federatie maakt gebruik van het gegeven dat ons kiesstelsel is gebouwd op het principe dat 150 gekozenen formeel onafhankelijk van elkaar zijn. De groepsleiders doen allen mee met de verkiezingen op één lijst. Binnen de lijst zijn zij dan ieder een groep, bijv. de Groep Van Lenth (een eigenzinnig geluid), de Groep SociaalDemocraten (een ideologie) en de Groep DuurzaamheidEerst (een thema). De groepen verdelen vervolgens de in de Tweede Kamer verworven stemmen op basis van de op persoon verkregen stemmen. Ze spreken vooraf af op welke punten ze eendrachtig zullen optrekken. Voor de overige punten kunnen ze desgewenst samenwerkingen aangaan met andere politieke partijen. Regeringsverantwoordelijkheid willen nemen is eveneens een optie voor iedere groep apart.

Binnen de federatie zal er nooit een congres zijn waar een partijvoorzitter gekozen wordt. Of het zal moeten gaan om een voorzitter die het gedeelde belang mag uitdragen, ook in de Tweede Kamer. Iedereen kan zich sympathisant verklaren met een groepsleider. Wie er op zeker moment behoefte aan heeft om zich af te splitsen kan een eigen groep beginnen. Wie er behoefte aan heeft de politiek te verlaten kan de groep simpel opheffen of overdragen.

In de Tweede Kamer zal het natuurlijk een rommeltje kunnen worden. Zo is er nu bij debatten een enkele woordvoerder namens een politieke partij. We zien dan een nog overzichtelijke rits woordvoerders passeren in de uren van een debat. Maar stel dat de federatie maar liefst 20 zetels heeft verworven en dat het gaat om vijf groepen, wie voert er dan het woord? Simpel, zodra ze gekozen zijn splitsen de groepen zich formalistisch af en zo komen er opeens zomaar vier woordvoerders bij. Het is natuurlijk een minpuntje, maar wèl het ultieme gevolg van de nu bestaande wetten.

Er zijn belangrijke voordelen verbonden aan dit systeem. Zo kan men een centrale administratie voeren, hoeft er slechts één maal geld om aan verkiezingen mee te mogen doen opgehoest te worden en hoeven niet steeds overal handtekeningen te worden verzameld.

Goed, wat was er mis met dit concept? Het bleek dat politiek geëngageerden aan wie het werd voorgelegd uiteindelijk vooral gingen voor hun eigen ideologie en niet gemotiveerd waren om energie te steken in zo’n ideologieloze federatie die immers ook ten goede komt aan ideologieën waar ze zelf misschien juist heel erg tégen zijn, zelfs niet als het zou betekenen dat ze hun eigen ‘groep’ als eerste erin zouden kunnen onderbrengen. That’s all, zover ik weet. Meer was er niet mee mis. Nou ja, er waren ook wel mensen die vonden dat atheïsme als centraal thema niet sexy is, daarmee bedoelend dat het maar weinig kiezers zou aanspreken. Was dat zo?

Ik meende dat atheïsten er in de 20e eeuw te gemakkelijk vanuit gingen dat de wereldbevolking vanzelf zou ontkerkelijken en dat politiek binden van atheïstische krachten daarom onnodig was. Religie bleek echter over de hele wereld nog steeds een factor van belang te zijn en met name de Islam was zelfs terrein aan het winnen. Verder had juist die Islam in Nederland voet aan de grond gekregen, uitgerekend in een tijd dat we dachten te ontkerkelijken. Als al die decennia hier te lande géén ontkerkelijking had plaatsgevonden, dan zou de Islam veel minder hebben kunnen infiltreren, zo vermoedde ik. Men kon erover van mening verschillen, maar zolang er nog religieuze partijen in het parlement gekozen werden, was ook een echt atheïstische partij van groot belang. Verder vroegen een aantal hedendaagse problemen om een duidelijke atheïstische zuil; een zuil van mensen die zich durfden uitspreken over die problemen zonder rekening te hoeven houden met de religieuzen bij de achterban. Aldus meende ik.

En nu? Nu meen ik dat eigenlijk nog steeds, maar ik vermoed dat het systeem ook gebruikt kan worden met een ander bindend thema dan atheïsme. Als we kijken naar de aard van een aantal recent opgerichte partijen, dan gaat het om een slag mensen die zich allen zorgen maken om de bedreiging van de ‘vrije westerse cultuur’. Het gaat dan om de manier van aankijken van het vrije westen tegen de wereld, een manier die wordt gekenmerkt door wetenschap, geen bijgeloof, rationaliteit, mensenrechten, vrijheid van meningsuiting, emancipatie, recht op geloofsafval, democratie, secularisatie en verdraagzaamheid. Excuus als ik belangrijke termen ben vergeten. Laten we vooralsnog ‘de vrije westerse cultuur’ als het bindende thema aanhouden. Een betere term zal zich vast nog gaan aanbieden. De federatie zou dan de thuisbasis kunnen zijn voor allen die de vrije westerse cultuur willen behouden. En allen die dat niet willen zouden dan van deelname of zelfs lid maatschap moeten worden uitgesloten. Hoe kan je dat laatste in praktische zin voor elkaar krijgen? Voor mij is het overduidelijk dat de Islam in het midden-oosten is ontwikkeld en in het geheel niet in het vrije westen. Zodoende zijn moslims buitengesloten. Maar dat zal dan ook moeten gelden voor boedhisten, hindoes en nog wat religies van buiten het vrije westen. Zelfs zal dat kunnen gelden voor bewegingen die wel degelijk in het vrije westen hun oorsprong of ontwikkeling hadden, maar die evengoed datzelfde westen willen ontdoen van zijn vrij-zijn.

Critici zullen zeggen dat het vrije westen door zulke uitsluitingen zijn principes juist op het spel zet. Ik zie dat anders. Ik zie het als hoognodige uitsluitingen die moeten voorkomen dat het vrije westen door zijn eigen tolerantie ten onder gaat.

Hoe zit het met de recent opgerichte politieke partijen? De PvdR, FvD en GeenPeil, alsmede de andere nieuwkomers DENK en VNL, zijn inderdaad geen partijen voor atheïsten alleen. De meeste van hen zijn echter wel te kenmerken als beschermers van het vrije westen. De partij DENK is duidelijk de uitzondering die moet worden uitgesloten, ondanks dat die partij zegt de emancipatie van de allochtone minderheden voor te staan.

In het uitgebreide artikel waarnaar bovenaan al verwezen werd, staat ook een beginselverklaring. Die is nu gebaseerd op atheïsme als bindende factor en zou daarom natuurlijk enigszins herschreven moeten worden. Mijn hoop is dat de initiatiefnemers van de nieuwe lichting over hun eigen ego heen durven te stappen en een samenwerking in een federatie aandurven. Het kan ook om een andere reden goed uitkomen; er is onder het volk eigenlijk geen geloof meer in mensen die het vooral om de persoonlijke aandacht gaat. Wil je niet het risico lopen binnen de kortste keren te worden gezien als “ook weer zo eentje van de elite” dan is het mede-oprichten van die federatie een tactisch heel slimme zet waarmee zeker de geschiedenisboeken gehaald zal worden.

Wie is Khizr Khan?

khan1Khizr Khan is de Amerikaanse staatsburger en moslim die meende Donald Trump de les te mogen lezen, op de conventie van Hillary Clinton nog wel. Zijn zoon, kapitein in het Amerikaanse leger, heeft zich in 2004 in Irak opgeofferd door op een aankomende truck, vol met bommen, af te rennen om zo de onder hem dienende soldaten te redden, wat inderdaad lukte. Hij kreeg er de hoogste Amerikaanse militaire onderscheiding voor. Maar goed, dat was zijn zoon. Wie is Khizr Khan, de vader?

Khizr Khan blijkt na onderzoek wel degelijk een moslim-fundamentalist te zijn. Let wel, ik schrijf niet jihadist, ik schrijf fundamentalist. Hij blijkt namelijk de sharia boven alles te zetten en bovendien is hij niet te porren voor een vrije en moderne interpretatie ervan. In de jaren dat vader Khan in Saoedi-Arabië werkte, schreef hij een boekwerkje over die sharia en baseerde zich daarbij vooral op het werk van iemand die tot de kern van de Moslim Broederschap behoorde en in Saoedi-Arabië, op verzoek van de koninklijke familie, het wahhabisme en salafisme vorm gaf. (Het gaat om Said Ramadan, de persoonlijk secretaris en schoonzoon van Hassan Al-Bana, de grondlegger van de Moslim Broederschap, en vader van Tariq Ramadan.)

Goed, dat boekwerkje is van lang geleden (tachtiger jaren) en dus zou Khan in de loop van zijn Amerikaans burgerschap kunnen zijn bijgedraaid. Maar uit niets blijkt dat hij afstand heeft genomen van zijn eigen boekwerkje. Wel heeft hij als jurist een eigen bureau: KM Khan Law Office. Merkwaardig genoeg is de website daarvan zeer onlangs volkomen offline gehaald. Er zijn echter archieven beschikbaar en raadpleging daarvan liet zien dat een van zijn specialiteiten een speciale vorm van immigratie is. In de VS is het mogelijk om je in te kopen. Dat werkt zo: Je investeert minstens 500.000 dollar in een zakelijk Amerikaans bedrijf en vervolgens heb je het recht om te emigreren, mèt familiaire verwanten, naar de VS. Khan helpt met name moslims uit landen als Saoedi-Arabië om zo in de VS te komen wonen en werken. Het wetsartikel dat dit mogelijk maakt is in de VS erg controversieel en zal door Trump zo goed als zeker worden geschrapt. Ziedaar een eigenbelang dat Khan erbij heeft om Trump te dwarsbomen in dat streven.

Ook blijkt dezer dagen dat Khan’s bindingen met de Clintons nogal ver gaan. Ergens nogal wiedes, want hij zal vast niet op de conventie hebben mogen spreken omdat Hillary hem bij het boodschappen doen tegenkwam en toen onder de indruk raakte van zijn verhaal. Maar toch, wie die bindingen nader bestudeert, zal er een onprettig gevoel bij krijgen.

Ik ben van mening dat Trump niet sterk heeft gereageerd op Khan en wat, in tweede instantie, diens vrouw naar voren bracht over een offer brengen. Sterker, het doet me twijfelen aan de totaal-competentie van de man. Ik ben het eens met Obama als die stelt dat de president van de VS een competente persoon moet zijn, of deze nou democraat of republikein is. Je kan van mening verschillen over wat competent in dit verband moet inhouden, maar ik vond het wel verontrustend dat Trump zijn jarenlange inspanningen voor banen deed voorkomen als opoffering vergelijkbaar met het verliezen van een kind. Toch, los van dat facet is Khan’s inzet door de Democraten niet zo slim van de Clintons geweest, gezien waar de man echt voor blijkt te staan. Een wel-competente Trump zou, met de juiste onderzoeksstaf, de lasterpraat vanuit het Democratisch kamp als een boemerang hebben doen omkeren.