Hoe komt links er weer bovenop – Mijn kritiek op het VrijLinks-manifest

Het is altijd weer een belevenis om bij een debat aanwezig te zijn. Zo ook gisteravond in De Balie waar het VrijLinks manifest zijn eerste echte vuurproef onderging. Er was weliswaar al her en der op gereageerd, maar een echt debat is toch weer wat anders. Hoewel…

Was het wel een echt debat?

In de loop van vandaag begon ik mij meer en meer af te vragen of er gisteravond wel een echt debat had plaatsgevonden. Ik vermoed namelijk dat er redelijk bewust – dus met vooropgezette bedoelingen – opponenten zijn gezocht waarvan de organisatoren bevroedden dat de zaal weleens sterk negatief op hen zou gaan reageren. En jawel, ze werden gevonden. Aan Boris van der Ham, Mounir Samuel en Merijn Oudenampsen was gevraagd om als tegenspeler mee te doen aan het debat. Van der Ham hield zich makkelijk staande, maar zijn kritiek op het manifest bleef dan ook beperkt. Hij voelde geen urgentie om het tot in de vezels te gaan afkraken. Mounir Samuel voelde die behoefte echter heel sterk. Hij was daar gekomen met de waan dat hij dit groepje initiatiefnemers wel even zou gaan wakkerschudden. Dat viel hem vies tegen, al zal hij achteraf hebben gedacht dat de manifestanten en de gewilligen in de zaal (degenen in de zaal die van harte hopen dat het hier gaat om een doorbraak) nou eenmaal te naïef en te dom zijn om overnacht te Lees verder

Advertenties

Wat ik – God – te zeggen heb over discriminatie

060215_2246_Chlorophylt1.jpg

Chlorophyl had alle reden om de zwarte ratten te vrezen. Er was werkelijk geen enkele zwarte rat die hij kon vertrouwen. Macherot tekende deze strip in de jaren 50. Zou er anno nu nog zo’n strip gemaakt kunnen én mogen worden?

Discriminatie is een uitvinding van mijn tegenspeler, de duivel. Nou ja, dat dènken een hoop mensen. Ik – God – denk daar veel genuanceerder over. Discriminatie is juist een heel mooi idee van mij geweest. Zonder discriminatie waren jullie nooit zover gekomen! Het is zeer bewust door me ingebakken in jullie dna, net zoals het is ingebakken in het dna van de andere dieren. Het komt erop neer dat jullie hersenen zo goed als helemaal erop ingericht zijn dingen van elkaar te kunnen onderscheiden en als zodanig te onthouden als je daar baat bij hebt. Mooi toch?! Het stelt je in staat om op de loer liggend gevaar op tijd te onderkennen, om te beoordelen of je met een vriend of een vijand van doen hebt, om in te schatten of het gezond volk is of volk dat mogelijk ziekte meebrengt, om uit de hemel te kunnen aflezen of er mooi weer op komst is of juist donder en bliksem. Kijk, als je meerdere soorten zand goed van elkaar kunt onderscheiden, bijvoorbeeld dat de ene soort toch iets groener is en de andere iets geler, dan heb je daar wat aan als die eerste iets verraadt over de aard van dat zand. Misschien is het daaronder toch natter, zoals in drijfzand. Als dat zo is, dan onthoud je dat, want dan heb je er wat aan. Maar zijn twee soorten zand wel te onderscheiden en bleek jou nooit dat quicksander een functioneel verschil was? Dan vergeet je dat kleurverschil en gooi je ze al snel op één hoop. Ofwel, dan doe je het tegenovergestelde van discrimineren, namelijk generaliseren. Mooi toch? Zo wordt de wereld een stuk begrijpelijker, toch? Het grappige is dat jouw dna een weerspiegeling is van het dna dat jouw voorouders sterk hielp in dat discrimineren. Eskimo’s kunnen meer kleuren wit onderscheiden en woestijnvolkeren hebben datzelfde met zandkleuren. Toegegeven, dat kende zijn prijs, want je kleurreceptoren in je ogen moesten er een andere gevoeligheid voor opofferen. Maar goed, sommige kleurtinten komen in een woestijn amper voor, dus Lees verder

Als God een boek zou schrijven …

filterbubbelStel ik was God en ik schreef nu een boek… dan zou ik geen enkele referentie opnemen naar welke andere beroemdheid dan ook. Hun gefilosofeer stelt immers niets voor, ze zitten er allemaal – werkelijk allemaal – behoorlijk naast. Oh zeker, op punten hebben ze allemaal wel ergens het licht gezien, maar geen van allen hebben weten te ontsnappen aan hun eigen belevingswereld. Ze zijn allen blijven steken in dat ene wereldbeeld, in dat ene beeld van de wereld. Logisch, want dat beeld is bepaald door hun dna. Dat dna bepaalt volledig wat ze zich van de wereld kunnen voorstellen. Het bepaalt volledig met wie ze kunnen meevoelen en met wie of wat niet. Sommigen zijn aanmatigend en zeggen dat ze meevoelend zijn. Ja, zelfs hebben Lees verder

Alsjeblieft, géén keppeltjes op straat

jeugd met keppeltjes

In de Kastelenstraat voelen de Joodse jongens zich veilig. ‘Dit is een Joodse buurt, maar daarbuiten draag ik meestal een pet over mijn keppel.’ © Dingena Mol

Soms lees je over joodse Nederlanders die hun keppeltje niet meer op straat durven te dragen. Ik moet me daarover toch even uitspreken.

Eigenlijk voelen alleen ultra-orthodoxe (charedische) joden zich geroepen om een keppel te dragen. Daarvan zijn er nogal wat in Antwerpen, maar slechts weinigen in Nederland. Deze weinigen hebben zich, niet onlogisch, in elkaars buurt gevestigd:  in Amstelveen en Amsterdam-Zuid.

Voor de overige joden zou moeten gelden dat ze een keppel niet op straat zouden moeten wìllen dragen. Het is hier in Nederland, met name in Amsterdam, al twee eeuwen niet de Lees verder

Westerse ‘persvrijheidlievende’ journalisten doen zelf het hardst aan breidelen van hen onwelgevallige pers

soros-plakatok-1

“Laat Soros niet als laatste lachen”, is de tekst op deze Hongaarse verkiezingsposter van Fidesz. Verder: “99% van de Hongaren verwerpt illegale immigratie.”

Heb ik maar mooi gemist: 3 mei (gisteren dus) is de Internationale Dag van de Persvrijheid. Op Radio1 ging het er dus uiteraard over, bijvoorbeeld in Mediaforum Kijkluister vanaf 2:50. In de 20 minuten dat de heren journalisten erover praten wordt weinig schokkends gezegd, althans naar het idee van de meeste luisteraars. Maar wie de oren gespitst gebruikt, zal merken dat de zelfkritiek volstrekt afwezig is.  Deze journalisten menen oprecht verdedigers en beoefenaren van het echte vrije woord te zijn. Wat ze echter niet doorhebben, is dat ze alle jaren ondertussen de hen onwelgevallige opinies onder tafel wegmoffelen of anders Lees verder

Een pleidooi voor verzuiling van de PVV-aanhang

banjaert

De Banjaert was een van de NIVON-huizen. Het NIVON was overduidelijk een deel van de socialistische zuil. Ergens rond de eeuwwisseling wist het bestuur niet meer wat het aanmoest met de identiteit. Er gingen zelfs stemmen op om het islamitische allochtonen meer naar de zin te maken. Alsof het ideeëngoed er niet meer toe deed. Gelukkig sprak dat ideeëngoed de islamitische allochtonen in het geheel niet aan, dus die golf is het NIVON bespaard gebleven.

In een opinieartikel op ThePostOnline bepleit Sid Lukkassen dat het wellicht verstandig is om een nieuwe zuil te starten. Ik ben het helemaal met hem eens.

Wat bedoelt Lukkassen met een zuil? Simpel, althans voor wie de jaren 50 heeft meegemaakt. Voor de jongeren is het hooguit een term uit de schoolboekjes Hedendaagse Geschiedenis. Wellicht heeft het voor de jonge lezer zin om die schoolkennis weer even via wikipedia te verversen alvorens hier door te lezen.

Ontzuiling

Sinds de jaren 70 is Nederland behoorlijk ontzuild ten gevolge van ontkerkelijking, welvaart, jeugd die zich afzette tegen hun ouders en toename van individuele Lees verder

Krijgen impopulaire standpunten teveel zendtijd?

lagerhuis

Het Lagerhuis bij de Vara leverde zelden een hoopgevend debat op.

Op televisie en radio is het gewoon om ‘debatten’ zo te organiseren dat er twee diametraal tegenover elkaar staande partijen staan. Vaak gaat het om twee opponenten. Het is misschien wel de meest voorkomende manier waarop die media de democratie vormgeven. Waarschijnlijk vanuit het idee dat op die manier alle standpunten bij het publiek bekend raken, zodat die een weloverwogen keuze kunnen maken. Niet dat ze menen dat er altijd slechts twee standpunten zijn, maar wel dat ze menen dat ook concurrenten zulke debatten organiseren en dat het totaal de kijkers en luisteraars voldoende inzicht geeft. Zien ze dat goed? Ik vrees van niet.

Kijkers en luisteraars luisteren niet alleen naar de argumenten. Ze toetsen ook of een Lees verder

Geen VN-mandaat meer nodig?

520px-Flag_of_the_United_Nations.svg

De wereld ingebed tussen twee olijftakken, een symbool van de vrede.

Ah, oja, daar hebben òòk de Russen een vetorecht. Tsja, dus die route is kansloos. Nou, dan maar zònder VN-mandaat Syrië aanvallen, meenden drie andere permanente leden in al hun wijsheid.

Wijsheid? Ammehoela. Domheid lijkt me de betere term. Onnadenkendheid valt af. Ze hebben ruim genoeg de tijd gekregen om na te denken. En die tijd hebben ze vast en zeker daarvoor gebruikt. Dus blijft domheid over. Onwijsheid mag ook: In al hun onwijsheid besloten Trump, May en Macron de VN te passeren en ook onafhankelijk onderzoek niet af te wachten.

Ik houd mijn hart vast.

En ja, ik ben vanaf nu meer criticaster dan verdediger van Trump. Daar zal menigeen in mijn omgeving blij mee zijn, blij dat ik eindelijk ben gaan inzien dat Trump ongeschikt is als president. Maar, vraag ik dan aan hen, wat zegt dat dan over May en Macron?

PS., mijn medeleven gaat uit naar alle mensen die bij de raketaanvallen van vannacht zijn omgekomen. Hun familieleden hebben er alle recht op de aandacht van de wereld te vragen voor het lot dat hen trof. Het lijkt me verder normaal dat Assad bij de drie aanvallende landen een flinke financiële claim neerlegt.

 

Von Der Dunk gaat schandalig ver door de PVV te associëren met het nationaal socialisme

16-11-11-Flyer-Thomas-von-der-Dunk

Een poster uit 2011. Hoeveel ontwikkeling heeft Thomas von der Dunk sindsdien doorgemaakt? Ik vrees bar weinig.

Alweer twee weken geleden beloofde ik de reactie van Thomas von der Dunk op Willem Melching te bespreken. Belofte maakt schuld, dus alsnog bij deze.

Melching’s opinie heb ik voor het merendeel positief genoemd. Het duidt erop dat binnen links/sociaaldemocraten toch iets van zelfkritiek begint te klinken. (In feite is er alle jaren binnen links zelfkritiek geweest. Alleen, die critici is steeds de mond gesnoerd door de linkse leiders en ze zijn ook nog eens verbannen als rechts.) Helaas blijft de kritiek op links bij Von Der Dunk steken op een bedenkelijk niveau en met Melching heeft hij ook niet veel op. Jazeker, Von Der Dunk geeft toe dat de PvdA steken heeft laten vallen, maar als oudgediend marxist blijft hij de oorzaak van de teloorgang van die partij zien als een veronachtzaming van wat hij de kerntaak vindt: het bieden van sociaal-economische zekerheid aan arbeiders, of ze nou autochtoon of allochtoon zijn. Het is bij hem nog steeds hetzelfde mantra dat we al jàren horen: als we nou maar ervoor zorgen dat alle mensen het sociaal-economisch goed hebben, dan is de utopische samenleving al zo goed als voltooid. Lees verder